Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Psammetichus, Orthagoras en Clisthenes, tyrannen van Sicyon. 373

Periander vroeg den zeelieden, of zij ook iels van Arion wisten- de moordenaars antwoordden, dat zij den zanger te Tarente hadden achtergelaten. Nu trad Arion eensklaps voor hunne oogen in hetzelfde kleed, waarmee hij in zee gesprongen was. De moordenaars meenden, dat zij een spook zagen; berouwvol wierpen zij zich aan de voelen van den vorst en hekenden hunne schuld, die zij toch met hun leven moesten hoeten.

Periander openbaarde zijne liefde tot de kunsl in het stichten van een aantal schoone gebouwen en in het herslellen van beroemde kunstwerken, die hij veelal als geschenken aan de meest bezochte heiligdommen van Hellas toewijdde. Onder zijne luisterrijke regeering werden te Corinthe de reeds vermelde Isthmische spelen ingevoerd, die Ier eere van Poseidon gevierd werden en die laler beroemd zijn geworden.

Na Perianders dood, in het jaar 585 v. C,, ging de regeering op zijn neet 1 sammelichus over, dewijl hij geene zonen nagelaten had. Psammetichus was niet lang tegen de opnieuw zich verhellende macht van den adel bestand. Na eene regeering van drie en een half jaar werd hij het slachtoffer van de samenzwering van eenige adellijken, die hem vermoordden en de heerschappij van den adel te Corinthe herstelden. Zij namen eene bloedige wraak op de bloedverwanten, vrienden en aanhangers van Cypselus en Periander, wier huizen verwoest en wier goederen verbeurd verklaard werden.

Bij deze omwenteling in aristocratischen geest werden aan alle leden van den adelstand gelijke rechten toegekend. De regeerende raad, de Gerusia, werd gelijkmatig door al de acht stammen van den Corintischen adel verkozen; elke stam vaardigde naar dien raad een gelijk aantal vertegenwoordigers af. Toch waagde de adel hel niet, even wreed en willekeurig als vroeger te werk Ie gaan, len einde niet opnieuw aan dezen of genen tvran hel bewind in handen te spelen.

Ontwikkelde Ie Corinthe de aristocratische republiek zich uit de tyrannie, in de naburige stad Sicyon volgde de democratische republiek op de alleenheerschappij; hierdoor neemt Sicyon eene belangrijke plaats in de geschiedenis van Griekenland in. Even als te Corinthe heerschle ook hier de adel na den val der koningen op despotieke wijze, toldal hel volk in hel jaar <><15 een afstammeling van een oud adellijk Ionisch geslacht, Orthagoras, aan ziin

L.W.U nlo'.i.-ln Knm .1,. ..II 1 I " _ __ I ^-v ,l ..J

nakomelingen handhaafden met groote gestrengheid de vastgestelde wetten; zij zochten het volk te ontwikkelen, en vonden juist hierdoor bij de burgers' zulk een krachtigen steun, dat zij in staat waren om honderd jaren lang een democratisch koningschap in stand te houden.

D,! ineest beroemde afstammeling van Orthagoras was Clisthenes (van .i%—555), een vorst, die zich evenzeer onderscheidde door zijne krijgskundige bekwaamheid als door de gestrengheid, waarmee hij den ouden Dorischen adel onderdrukte. Aan de adellijke stammen der Doriërs gaf hij de schimpnamen van Hyalen, Choeriaten en Onaten, d. i. afstammelingen van het zwijn, van de big en van den ezel. Zijne krijgskundige talenten spreidde Misthenes ten toon in verschillende veelen. van welke wij hier alleen den oorlog van het Amphictvonenverbond tegen Crissa, den zoogeuaamden heiligen oorlog, vermelden, waarin hij zegevierend medestreed.

Crissa was eene oude Phocensische plaats, twee mijlen van Delphi gelegen; de havenstad Cirrha, waar de bezoekers van hel orakel zich moesten ophouden, behoorde tot het gebied der Phocensers van Crissa.

Aan dil recht maakten dezen gebruik om van alle pelgrims eene schatting te hellen; men verhaalt zelfs, dal zij eens vrouwelijke pelgrims geroofd hebben. Tegen zulk eene misdadige handelwijs kwam het Amphictyonenverbond op. Na een langdurigen oorlog werd Crissa verwoest.

Clisthenes onderscheidde zich in dezen oorlog zoozeer, dat het derde deel van den geheelen buit hem toegekend werd. Ter gedachtenis van deze

Sluiten