Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

490 Xerxes staakt den strijd. Terugtocht van het Perzische leger.

opdat niet liet Perziche leger, tegen alle verwachting aan, nieuwe overwinningen in Griekenland behalen zou."

Themistocles werd overstemd; doch in het volle gevoel hunner zegepraal wilden de Atheners zich aan dit besluit niet onderwerpen; zij spoorden hem aan om hen alleen naar den Hellespont te brengen, zij gevoelden zich tegen de Perzische overmacht zeer goed opgewassen. Tot hunne verbazing stemde Themistocles in dezen voorslag niet toe.

Dewijl het hem niet gelukt was, de overige Helleensche hevelhebbers tot eene krachtige vervolging van de Perzische vloot over te halen, poogde hij uit hunne werkeloosheid ten minste eenig voordeel voor zijn persoon te trekken. Hij voorzag, gelijk Herodutus verhaalt, dat eens de tijd komen zou, dat de Atheners zijne verdiensten zouden vergeten; ten einde zich in dat geval eene vriendelijke ontvangst bij de Perzen te verzekeren, vaardigde hij opnieuw zijn trouwen bode Sicinnus naar Xerxes af. Sicinnus sprak lot den Perzischen koning:

"Mij zendt Themistocles, de veldheer der Atheners; met het oogmerk u een dienst Ie bewijzen, heeft Themistocles de Hellenen teruggehouden, toen zij uwe schepen vervolgen en de bruggen over den Hellespont afbreken wilden. Ga gij dus maar rustig uws weegs."

Het is niet waarschijnlijk, dat Xerxes zich door deze boodschap van een man, die hem reeds eens bedrogen had, zal hebben laten bewegen Griekenland te verlaten; ongetwijfeld stond het besluit hiertoe buitendien reeds bij hem vast. Het leger ontving bevel op te breken en verliet Attica; Demaratus en Pisistratus volgden den koning. Pisistratus had zich slechts gedurende korten tijd in het bezit van zijn ontvolkt gebied mogen verheugen.

Het terugtrekkend leger sloeg den weg naar het noorden in. In Thessalië bleef Mardonius met 260,000 man achter, om in Noord-Griekenland te overwinteren en in het volgende voorjaar den oorlog te hervatten. Xerxes voerde in persoon het grootste deel zijns legers naar Azië terug. Het had bijna onoverkomelijke moeilijkheden te overwinnen. Reeds in Thessalië was de voorraad van levensmiddelen zeer beperkt; in Macedonië ontbrak die op vele plaatsen geheel en al. Honger en gebrek teisterden de troepen, zware ziekten braken uit en sleepten duizenden ten grave.

De winter was vroeger ingevallen, dan men verwacht had. Reeds was de rivier de Strymon, die het leger moest overtrekken, met eene ijskorst bedekt, doch toen het voetvolk beproefde, den marsch over het ijs voort te zetten, brak de dunne korst en vele Perzen verdronken. Toen Xerxes Griekenland binnentrok was de bevolking overal den koning met vreugdegejuich tegemoet gekomen, want zij was bevreesd voor den moedigen veroveraar; nu hij als overwonneling terugkeerde, openbaarde zij eene vrij wat minder gunstige gezindheid. Geene levensmiddelen werden meer vrijwillig geleverd. Steeds nijpender werden de honger en het gebrek.

Weldra zagen de soldaten zich genoodzaakt den bast van de hoornen te schillen of gras en kruiden tot stilling van hun knagenden honger te nuttigen. Vijf en veertig dagen duurde de marsch uit Attica naar de vesting Sestus aan den Hellespont.

Het was midden in November, toen de koning daar met zijn versmolten leger eindelijk aankwam, Hij vond er de bruggen niet meer; deze waren door de Novemberstormen uit elkander gerukt. Maar, dank zij de besluiteloosheid van Eurybiades, was de Perzische vloot er nog, om het leger naar Azië over te zetlen. Zestig duizend man bleven, onder aanvoering van Artabazus, achter, met het bevel zich in Thessalië met Mardonius te vereenigen. De overigen marcheerden naar Sardes, waar de koning zijn winterkwartier wilde vestigen.

Sluiten