Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZEVEN EN VEERTIGSTE HOOFDSTUK.

Eereprijzen, den overwinnaars uitgereikt. Hervatting van den oorlog. Koning Alexander van Macedonië te Athene. Vredesonderhandelingen. l)e volksvergadering te Athene. Heldhaftig besluit der Atheners. Zelfzucht en verraad der Spartanen. Mardonius verwoest Athene. Pausanias; zijne besluiteloosheid. De slag bij 1'lataeiie De Thebanen gestraft. l)e vloot der Hellenen. De slag bij Mycale. De bevrijding van de Ionische eilanden.

De Grieksehe vloot lag werkeloos bij het eiland Andros, terwijl de Perzen ongestoord hun terugtocht volbrachten. In plaats van den machtigen vijand te vervolgen, hield zij zich bezig met het tuchtigen van de inwoners der Cycladische eilanden, die door Xerxes tot bet leveren van schepen gedwongen waren. Zelfs Themistocles bezoedelde, indien wij aan bet bericht van Ilerodo'tus geloof mogen slaan, zijne welverdiende lauweren door snoode hebzucht, naardien bij van de bewoners van Paros en misschien ook van andere eilanden geld tot afkoop van de straf aannam en ook op andere wijzen het aanzien, dat hij genoot, tot het afpersen van geld misbruikte.

Het ging Eurybiades bij zijn tocht tot tuchtiging van de Cycladische eilanden, gelijk het vroeger Miltiades bij zijn tocht tegen Paros was gegaan. Hij maakte zich niet alleen aan eene afkeurenswaardige handeling schuldig, maar zag daarenboven al zijne pogingen mislukken. De groote zegevierende Grieksehe vloot vermocht niets tegen de inwoners der stad Andros, die zich dapper verdedigden. Na het grondgebied eener op Euboea gelegen stad, die den Perzen één oorlogsschip bad geleverd, geplunderd te hebben, keerde zij naar Salamis terug.

Hier werd de behaalde buit door de juichende overwinnaars gedeeld; bietbracht men den goden dankoffers voor de behaalde zegepraal.

Drie veroverde Phoenicische schepen werden aan Poseidon, aan Athene en aan Ajax gewijd; een reusachtig standbeeld van een Helleensch krijgsman werd voor Delphi bestemd. Op den Isthmus zou de prijs der overwinnin" uitgereikt worden aan die burgers, welke zich het meest onderscheiden hadden! De strategen moesten bij geheime stemming beslissen, wien de eerste en wien de tweede prijs zou worden toegekend.

Zonder eenigen twijfel had alleen Themistocles recht op den eersten prijs; aan hem alleen had men de overwinning bij Salamis te danken. Toch kwam bij de geheime stemming over dit punt de zelfzucht der Grieksehe bevelhebbers opnieuw op de treurigste wijze aan het licht. Ieder hunner bad zich zelf den eersten prijs toegekend, terwijl de meerderheid den tweeden aan Themistocles had toegewezen; om nieuwe oneenigheden te voorkomen, liet men de verdeeling der eereprijzen geheel achterwege.

Toch zouden de verdiensten van Themistocles niet onbeloond blijven. Toen hij in den loop van den winter te Sparta kwam, werd bij op de luisterrijkste wijze ontvangen en onthaald. Men overlaadde hem met zulke schitterende

Sluiten