Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

502 Gewichtige beteekenis van de gevechten bij Plataeae en Mycale.

bleef liij met de Atheners en loniërs achter, om den Tracischen Chersonnesus te veroveren. In liet jaar 478 gelukte hel hem, de belangrijke vesting Sestus in te nemen; hierop keerde hij insgelijks met zijne zegevierende vloot naar Athene terug.

ACHT EN VEERTIGSTE HOOFDSTUK.

Gewichtige beteekenis van de gevechten bij Plataeae en Mycale. De versterking van Athene. De naijver van Sparta. List van Themistocles. De bouw van den Piraeiis. Democratische hervormingen te Athene. Bestorming van Byrantium. Verraad van Pausanias. Het Ionisch verbond. De verraders Leotychidas en Pausanias gestraft. Themistocles en zijne tegenstanders Aristides en Cimon. Verbanning en laatste lotgevallen van Themistocles. Dood van Aristides.

De gevechten bij Plataeae en Mycale maakten een eind aan den reuzenstrijd tusschen het door een despoot geregeerde Perzische rijk en de vrije Grieksche staten. De door de Grieken behaalde overwinningen hebben daardoor eene gewichtige beteekenis voor de geschiedenis der wereld verkregen. De kampvechters voor de vrijheid en het vaderland, de burgers der vrije stalen hadden over het staande leger van een dwingeland gezegepraald, in weerwil van de overmacht hunner aanvallers. Zij hadden in den strijd eene orde en eene tucht bewaard, welke bewezen, dal de vrijwillige gehoorzaamheid van vrije mannen, die alleen aan de wet onderdanig zijn, verre staat boven de kruipende onderwerping van slaven, die aan de luimen van een despoot gehoorzamen. Onder da Grieksche platen zelf had die, waarin het volk het bewind voerde, den palm der overwinning en der bereidwillige zelfopoffering ten beste van het algemeene vaderland weggedragen, terwijl Sparta, de aristocratische staat bij uitnemendheid, er slechts op bedacht was geweest de grenzen van den Peloponnesus te beschermen. De overwinning bij Plataeae was bijna tegen den wil der Spartanen behaald. Trouweloos, zelfzuchtig en onverschillig omtrent het lot hunner broederen, hadden de Spartaansche edelen tot den laatsten oogenblik gepoogd de lasten en gevaren van den oorlog van hunne schouders te wentelen. De volksstaat Athene daarentegen was in heldhaftige zelfopoffering alle overige Grieksche staten met zijn lofwaardig voorbeeld voorgegaan. Door de Atheensche schepen waren de luisterrijkste overwinningen behaald; Atheensche hopliten hadden ook op hel vasteland gevochten met eene dapperheid, met eene verachting van alle doodsgevaar, welke in geheel Griekenland de hoogste bewondering opwekten.

De Ionische eilanden en steden van Klein-Azië zochten, gelijk van zelf spreekt, eerder liet verbond met de stamverwante Atheners, dan met de overmoedige Dorische Spartanen. Athene werd het natuurlijk middelpunt van deze staten. De zegepraal der Grieken over de Perzen was alzoo tegelijk een zegepraal, door de vrije staten over het despotisme, door de democratie over de regeering van den adel, door Athene over Sparta behaald.

Van alle Atheners zag Themistocles dit het helderst in, die, met den scherpen staatkundigen blik, hem eigen, de behaalde overwinning hiertoe wenschte aan te wenden, dat Athene het middelpunt van alle Grieksche staten werd en dat alzoo de ternauwernood verworven macht zijner vaderstad voor goed werd bevestigd. Athene moest voortaan de eerste zeemogendheid van Griekenland

Sluiten