Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Pausanias door zijn meest vertrouwden slaaf verraden. Zijn dood. 509

nooit eenige verdenking tegen hem zou kiiunen ontstaan, keerden de lioden nooit terug. Artabazus liet hen ter dood brengen. Reeds was de samenzwering genoegzaam lot rijpheid gekomen; nog één brief — de laatste — moest aan Artabazus bezorgd worden. Pausanias vertrouwde dezen aan een trouwen slaaf toe, die langen tijd zijn lieveling was geweest en voor wien hij nooit een geheim had gemaakt van zijne verstandhouding met de Perzen.

Toen de slaaf gereed stond 0111 den brief over te brengen, viel liet hem eensklaps in, dat van al de afgezondeue boden nooit een enkele was teruggekeerd. ..11« moest zich van den inhoud van den brief overtuigen; dreigde hem bij het overbrengen geen gevaar, dan zoude hij hem getrouw bezorgen. Hij verbrak het zegel, nadat hij eerst het cachet van zijn heer kunstig bad nagemaakt, om den brief, wanneer die niets gevaarlijks voor hem bevatte, weer te kunnen sluiten; hij las den brief en bemerkte, dat zijne achterdocht maar al te gegrond was geweest. Pausanias drong er nadrukkelijk op aan, dat Artabazus den overbrenger van het schrijven zou laten dooden.

De slaaf had slechts ééne keus; hij moest óf zich zelf ten ofler brengen, óf zijn heer verraden. Hij koos het laatste.

Hij verhaalde den ephoren alles, wat hij van de samenzwering wist, en liet hun den eigenhandig geschreven brief van zijn meester zien. Doch de woorden van een slaaf vonden geen geloof; eerst toen hij aanbood, de ephoren in de gelegenheid te stellen om zich zelf van de schuld van Pausanias te overtuigen, kwam zijne aangifte hun geloofwaardig voor.

In den (empel van Poseidon moesten de ephoren zich achter een gordijn verbergen. De slaaf zou dan als smeekeling het heiligdom binnentreden, hier zijn heer laten roepen en met dezen over zijne verstandhouding met de Perzen spreken, zoodat de luisteraars alles woord voor woord konden hooren.

Dit plan werd uitgevoerd; Pausanias verscheen op verzoek van zijn slaaf, en vroeg hem, waarom hij in den tempel gevlucht was. Toen hierop de slaaf hem verhaalde, dat hij den brief geopend en gelezen had. toen hij zich beklaagde over de ondankbaarheid van zijn meester, die hem, nadat hij zoovele trouwe diensten bewezen en omtrent de briefwisseling met Artabazus het diepste stilzwijgen in acht genomen had. nu in 'teind aan een smadelijken dood prijs gaf, toen ontkende Pausanias niets van dit alles, maar gaf zijn slaafde verzekering, dat hij schitterend beloond zou worden, wanneer hij den hem opgedragen last vervulde; hij smeekte hein zelfs dringend terstond de reis te aanvaarden.

De achter het gordijn verborgen ephoren hadden liet gesprek woord voor woord verstaan; thans was de laatste twijfel hun ontnomen; zij begrepen, dat het hoog tijd was den verrader onschadelijk te maken.

Pausanias keerde naar Sparta terug. De ephoren volgden hem, met het plan hem onderweg te grijpen en vervolgens gevangen te zetten. In de nabijheid van een tempel van Athene haalden zij hem in. Met dreigende blikken naderden zij den verrader, wiens ontrust geweten hem terstond het lot, dat hem wachtte, verkondigde. Hij vluchtte naar den tempel, en trad dien als smeekeling binnen; de ephoren mochten het niet wagen, binnen het heiligdom een vinger naar hem uit te steken. Na kort beraad riepen zij het volk bijeen, terwijl de toegangen van den tempel werden loegemetseld. Naar men verhaalt, bracht de eigene moeder van Pausanias, door diepen afschuw van het verraad haars zoons daartoe gedreven, den eersten steen daartoe aan. Men nam het dak van den tempel af en de ephoren keken van boven in het binnenste van het heiligdom neder, om te zien hoe de gekerkerde misdadiger langzaam verhongerde. Met scherpen blik bespiedden zij het toenemen zijner smarten; toen nu eindelijk zijn laatste oogenblik nabij was. werden de steenen haastig uit de deuropening weggebroken en men droeg den stervende uit den tempel, opdat deze niet door zijn dood ontwijd zou worden. Zóó stierf Pausanias, die als overwinnaar van Plataeae zich voor korten tijd den hoogsten

Sluiten