Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

516 Athene en zijne bondgenooten. Carvstus, Naxos en Thasos veroverd.

durend behaald, versterkten het overwicht der Atheners in het bondgenootschap met de Ionische steden en eilanden meer en meer en droegen er daarenboven toe hij om liet zelfvertrouwen der Atheners op buitensporige wijze te vermeerderen. Als de voornaamste stad van den bond bezat Athene vanzelf bij de beraadslagingen eene invloedrijke, bij de belangrijkste vraagpunten zelfs eene beslissende stem. Docli deze verhouding tot den bond voldeed den Atheners weldra niet langer. Cimon verlangde meer; hij wilde, dat Athene niet slechts het hoofd van het verbond zou zijn. maar dat het zijne bondgenooten ceheel zou beheerschen, zoodat de laatsten tot onderdanen werden vernederd. Naar de bereiking van dit doel streefde hij. ondersteund door zijne machtige partij, en liet gelukte hem ook de vervulling van zijn wensch te verkrii«en. De bondgenooten zeil baanden hem daartoe den weg. Zoolang alle Grieken door een gemeenschappelijk gevaar bedreigd werden, zoolang e Ionische steden en eilanden niet van de Perzische heerschappij waren verlos, vervulden allen hunne verplichting als bondgenooten met groote nauwgezetheid- de Atheners maakten geen misbruik van de bevoorrechte plaats, door hen 'ingenomen; de leden van het verbond bejegenden het hoofd der vereeniging met vertrouwen. Doch reeds na weinige jaren veranderde deze ver-

h0UtllyeS loède' trouw der loniërs had altijd wel iets te wenschen overgelaten; altii.l had het hun tegen de borst gestuit, zich in de stijve vormen van een bondgenootschap te moeten wringen; nauwelijks waren m dan ook van hunne vrees voor de Perzen ontslagen, of zij meenden, dat zij hunne bondsphch en niet meer met de vroegere stiptheid behoefden te vervullen Ten einde het bondgenootschap in stand te houden, zag Atliene zich verplicht zulk een.misbruikterstond niet kracht legen te gaan. Overeenkomstig dit beginsel gingen de Atheners te werk, maar zij poogden daarbij uit het plichtverzuim der verschillende steden het grootst mogelijke voordeel te trekken; zymisbruiken het bondgenootschap tot uitbreiding van hunne eigene macht. Afvallige steden werden niet alleen tot haar plicht gebracht, maar als vijandelijke■veroverd, terwijl de Atheners over de bezittingen der burgers in hun eigen belang beschikten.

Eerst moest Carvstus op Euboea en vervolgens het machtige Naxos die zich jegens den bond trouweloos gedragen hadden , worden veroverd. Op beide plaatsen ontmoetten de Atheners een hardnekkigen tegenstand. Ten einde een afschrikkend voorbeeld te stellen, werden de Naxiers van hunne landerijen berooid en deze aan Attische burgers in erfelijk bezit toegewezen.

Door het aanjagen van vrees en schrik wilden de Atheners niet alken den losser geworden band nauwer toehalen, maar ook over alle bondgenooten met onbeperkte macht heerschen. Tegenover zulk een streven hadden de leden van het verbond al hunne zorg aan hunne weerbaarheid moeten wijden ten einde hunne onafhankelijkheid te redden. De macht van Athene hield dan eerst op gevaarlijk voor de afzonderlijke verbonden staten te zijn wanneer ieder van hen een aanzienlijk contingent aan de gemeenschappelijke vloot leverde, wanneer zij tegenover den bevelvoerenden staat eene macht ontwikkelden, die het voor Athene bedenkelijk maakte, eene hoogere plaats in te nemen dan haar volgens de bepalingen van het bondsverdrag toekwam.

De meeste bondgenooten deden juist net tegendeel. Zij vonden het lastig hunne verplichting tot het leveren van schepen en manschappen te vervu ten, en "aven de voorkeur aan het betalen van daarvoor vastgestelde geldelijke bijdragen zonder te bedenken dat zij daardoor juist de overmacht van Atliene versterkten. Voortaan waren zij volkomen machteloos en geheel aan de willekeur der Atheners overgeleverd. Men verhaalt, dat Cimon hun hiertoe den raad heeft "ceven en dit is niet geheel onwaarschijnlijk; hoe dit ook zij. zeker is hetdat de ontwapening der bondgenooten er toe bijdroeg om de overmacht

der Atheners nog te vergrooten.

Van nu af onderhielden de Atheners op kosten van anderen eene groote

Sluiten