Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ACHT EN ZESTIGSTE HOOFDSTUK.

Aeschines in den raad dei- Amphictyonen. De strafoefening der Amphictyonen. Hun oorlog tegen Amphissa. De tusschenkomst van Philippos ingeroepen. De volksvergaderingen te Athene en te Thebe. De slag bij Chaeronaeii. Ontsteltenis te Athene. Houding van Philippos na de behaalde zegepraal. Verovering van Thebe. Philippus" vergevensgezindheid jegens de Atheners De vrede. Het congres te Corinthe. Philippus verkrijgt de hegemonie over Griekenland. Toerustingen tot den oorlog tegen de Perzen. Philippus wordt vermoord.

De raad der Amphictyonen liield in de lente van 339 zijne gewone vergadering. Zij werd onder anderen bijgewoond door den redenaar Aeschines, die tot de Atheensche gezanten behoorde en die zich reeds vroeger, op zijne' beruchte reizen als afgevaardigde van Athene, den getrouwsten vriend van l'hilippus betoond had. Ook thans zou hij oorzaak zijn. dat de Macedoniër zich opnieuw de welkome gelegenheid aangeboden zag 0111 zich in de Grieksche verwikkelingen te mengen. Hierom mag men hel wel als hoogst waarschijnlijk aannemen, dat Aeschines volgens afspraak met den koning en op diens last gehandeld heeft, al heeft hij zelf dit ook steeds teil stelligste ontkend.

Aeschines verhaalt, dat op die vergadering de gezant der Locriêrs van Amphissa eene hoogst vijandige gezindheid jegens Athene openbaarde, en zetts dreigde eene zware beschuldiging tegen de Alheuers te zullen indienen, omdat zij met de Phocensers, die zich aan tempelroof en heiligschennis hadden schuldig gemaakt, gemeene zaak gemaakt hadden. Hij achtte zich verplicht om zulk eene aanklacht te voorkomen en herinnerde zich te rechter tijd, dat hij hiertoe een geducht middel bezat.

I11 den eersten heiligen oorlog was 11a de verwoesting van Cirrha de \ruchtbare vlakte, die tot het gebied dezer stad behoorde, aan den Delphischen god gewijd. De geheele uitgestrektheid gronds tusschen den tempel van Apollo en de zee mocht nooit weder door menschen beploegd, bepoot of bewoond worden; zij was alleen tot weide voor het offervee bestemd. Alle Amphictyonen hadden zich met een pleehtigen eed tot naleving van dit besluit verbonden; ieder, die het overtrad, werd met den vreeselijksten vloek bedreigd.

Een tijd lang bleef het gewijde land ongebruikt liggen; doch weldra deed zich de behoefte aan eene wijziging in dit opzicht gevoelen. De bedevaartgangers, die in grooten getale het orakel bezochten, trachtten bij hunne aankomst een onderkomen te vinden. Met dit doel trokken op een lang verleden, niet meer met juistheid Ie bepalen tijdstip, de Locriêrs van Amphissa van het tempelland partij; zij bouwden daar nieuwe buizen, waarin de bedevaartgangei s gehuisvest werden. De stad verrees opnieuw en allengs werden ook de omliggende velden weer bebouwd.

Dit was voor onheugelijke jaren geschied en nooit hadden de Amphictyonen er aan gedacht eene onderneming te beletten, veel minder te straften, die aan alle bezoekers van het orakel niet dan welkom kon zijn. Thans echter smeedde Aeschines uit bet sinds lang vergeten verbod een geducht wapen tegen de Locriêrs van Amphissa.

Sluiten