Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Philippus sluit vrede met de Atheners. Congres te Corinthe. 683

zou prikkelelen; aan eene overwinning, door middel van onderhandelingen behaald, gal hij altijd de voorkeur boven eene zegepraal, dooi kracht van wapenen bevochten *).

Te Athene vonden Philippus voorstellen tol het aanknoopen van onderhandelingen een wél toebereiden bodem. Al had de burgerij ook vast besjoten, de vrijheid der stad tot het uiterste te verdedigen, toch verheelde zij zich de gevaren niet, die aan een oorlog met den overmachtigen Macedonischen vorst verbonden waren. Zij wist, dat eene nederlaag onvermijdelijk de vernietiging van Athene's onafliankelijkheid na zich zou sleepen en was derhalve zeer geneigd om vrede te sluiten, al was het ook onder vrij ongunstige voorwaarden.

In weerwil hiervan gingen de burgers echter met hunne krijgstoerustingen voort. Tevergeefs spanden de omgekochte partijgangers van Philippus alle krachten in om Demosthenes en zijne vrienden bij het volk in verdenking te brengen; al hunne aanvallen mislukten; het volk van Athene vertrouwde zijn leider en voerde de maatregelen ter verdediging, welke hij aanried, met de meeste nauwgezetheid uit.

De vrienden van Philippus wisten, dat een vredesverdrag voor hen hel eenige middel was om zich met den koning te verzoenen. Aeschines, die tot dusver ontkend had, in eenige betrekking tot Philippus te staan, beroemde zich thans in het openbaar op de vriendschap, welke de Macedonische vorst hem bewezen had, en bood aan om zich als gezant tot hem te begeven, ten einde den vrede lol stand te brengen. Hij werd met eenige andere Atheners, lot welke ook de voor korten tijd uit de gevangenschap ontslagen Demades behoorde, naar den overwinnaar gezonden, om met hem in onderhandeling te treden.

Philippus betoonde zich veel meer lot zachtmoedigheid en verzoening geneigd, dan de Atheners in de verte hadden durven hopen. Hij slond toe, dat de lijken der gesneuvelde Atheners plechtig begraven werden, stelde de gevangenen zonder losgeld in vrijheid en voegde zelfs de stad Oropus, die tot lieden aan Boeölië behoord had, aan hel grondgebied van Atlica toe. Hiervoor eischle hij echter, dal de Atheners zijne hegemonie over geheel Griekenland erkennen en op een spoedig bijeen te roepen congres van alle Grieksche staten al hun invloed aanwenden zouden, ten einde de overige gewesten over te halen om zich aan de opperheerschappij van Philippus te onderwerpen. De koning van Macedonië zou voortaan de beheerscher van alle Hellenen zijn.

Hoe zwaar het den fleren Atheners ook vallen moest, zulke voorwaarden aan Ie nemen, toch deden zij het. De vrede werd gesloten. Philippus had, zonder het bezigen van geweld, zijn doel bereikt en zette thans zijn veroveringstocht naar den Peloponnesus voort. Slechts in Laconië vond hij tegenstand; de overige Peloponnesische stalen onderwierpen zich gewillig aan zijne heerschappij welke zij ver boven die der gehate Spartanen verkozen.

De koning verwoestte hel Laconische land, doch laslte Sparta zelf niet aan. Sparla was de eenige stad, welke hare vrijheid vastberaden verdedigde en zich nooit zoo diep verlaagde om de opperheerschappij van den Macedoniër te erkennen.

Het congres van alle Grieksche staten werd te Corinlhe bijeengeroepen. Hier maakte Philippus den Hellenen zijn besluit bekend om een veldtocht op

) Philippus' edelmoedigheid tegenover de Atheners is door alle oude en nieuwe geschiedschrijvers in overdreven bewoordingen geprezen. Zeer ten onrechte. Jten moet de slimme berekeningen van een scherpzinnig staatsman niet met edelmoedigheid verwarren, allerminst Philippus voorstellen als het model van een constitutioneel monarch, waarvan hij niet den minsten zweem vertoonde. Hoe onjuist zulk eene opvatting is, (die o a. voorkomt in Schlossers wereldgeschiedenis, uit het Hoogduitsch vertaald door 1). vau llinloopen Labberton en J. L. Terwen) hoe weinig Philippus zich om de staatsregeling van eeu veroverd land bekommerde, zoodra zijn belang hem niet aanried, haar in stand te houden, bewijst zijne gestrengheid ten aanzien van Tliebe met onbedriegelijke klaarheid.

Sluiten