Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

690 Moorden, door Alexander gepleegd. Alexander en Diogenes.

kind door Olympias in een koperen ketel geworpen en zoo langzaam gebraden. Een ander verhaal bericht, dal Olympias eerst een dochtertje van Cleopatra aan de borst der moeder vermoordde en vervolgens haar dwong om zich zelf van het leven te berooven, terwijl Alexander met eigen hand zijn halfbroeder, den zoon van Cleopatra, doodde. Ook Amyntas werd op dezelfde wijze onschadelijk gemaakt; hij, gelijk al zijne bloedverwanten en de betrekkingen en vrienden van Cleopatra, die de koningin hadden kunnen wreken, werden deels terechtgesteld, deels vermoord.

Door eene reeks van moorden had Alexander zich het bezit van den troon zijns vaders verzekerd. Zijne lofredenaars verhalen dit doodeenvoudig, alsof de jonge koning niets anders gedaan had dan hetgeen hij in de gegeven omstandigheden natuurlijk doen moest.

Het eerste werk, waartoe Alexander thans geroepen werd. was het herstellen van de rust in Griekenland. Nadat hij in Macedonië den adel en het volk voor zich gewonnen had door het opheffen van alle mogelijke belastingen en door de belofte aan den adel, dat hij hun de hoogste eereplaatsen in het leger schenken zou, verscheen hij eensklaps in Thessalië. Zonder veel moeife gelukte het hem, den Thessalischen adel lot zijne zijde over te halen; hierop rukte hij met een uitgelezen leger Boeötië binnen.

De Grieksche staten hadden zich niet ijverig genoeg ten strijde toegerust. Wel was er in de volksvergaderingen veel gesproken, maar tot eene krachtige organisatie van het leger, tot eene innige vereeniging van alle Grieksche gewesten was het niet gekomen. Alexander sloeg voor Thebe zijne legerplaats op; de Thebanen onderwierpen zich oogenblikkelijk.

Het bericht hiervan bereikte Athene. De Atheners besloten, hunne muren in staat van verdediging te brengen, doch te gelijker tijd gezanten naar Alexander te zenden, 0111 zijne hegemonie over Griekenland te erkennen.

Dit geschiedde. Alexander ontving de gezanten vriendelijk; hij betoonde zich jegens hen even genadig als Pliilippus vroeger gedaan had en verlangde niets, dan dat Athene gevolmachtigden naar Corinthe zou zenden, opdat daar de vrede zou worden gesloten.

zelf begaf zich naar Corinthe, hier riep hij de afgevaardigden der Grieksche staten samen, opdat deze hem, evenals zijn vader, de hegemonie over Griekenland zouden opdragen. Hij deelde hun mede, dat hij, geheel in den geest van zijn vader, het als zijn eersten plicht beschouwde de Perzen Ie bestrijden en dat hij daarom met het opperbevel over de Grieksche strijdkrachten wenschte bekleed te worden.

Alle Helleensche gewesten zonden hunne afgevaardigden. Alleen Sparta weigerde ook ditmaal; de boden van Alexander ontvingen het hooghartig antwoord, dat de Spartanen niet gewoon waren anderen in den oorlog te volgen, maar wel zelf het opperbevel te voeren.

Alexander achtte het niet raadzaam, de Spartanen tot gehoorzaamheid te dwingen; hij liet hen ongemoeid. Met de overige Grieksche staten sloot hij een vredesverdrag, dat schijnbaar de Grieksche steden in het bezit van hare vrijheid liet, doch inderdaad haar geheel en al in de macht des koningsoverleverde, want deze ontving — evenals vroeger zijn vader — het recht om voor den aanstaanden oorlog tegen de Perzen liet aantal hulptroepen der verschillende staten vast te stellen en naar willekeur lichtingen uit te schrijven.

Alexander had zijn doel bereikt. Griekenland was tot rust gebracht; hij kon naar Macedonië tërugkeeren, 0111 zijne wapenen tegen de oproerige Barbaren in het noorden te wenden. Doch voordat hij de terugreis aanvaardde. bracht hij nog een bezoek bij den beroemden wijsgeer Diogenes van Sinope, die te Corinthe woonde.

Diogenes had als zijn beginsel uitgesproken, dat hij het gelukkigst is, die de minste behoeften heeft, en dit beginsel bracht hij zelf' in toepassing. Hij spotte met alle wetenschap en kunst, met eiken arbeid van geestelijken aard,

Sluiten