Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

afschuwde. Met moeite gelukte bet hem Garibaldi, dien hij hi December heimelijk uit Caprera over liet komen, om hem persoonlijk instructies te geven, aan dien invloed te onttrekken. Gelukkig kwam hem thans liet eigenaardig politiek instinkt der Italianen te hulp. Op weinige verstokte Mazzinisten en Sardiuische conservatieven na zag ieder Italiaan thans in, dat men zich aan Cavours leiding veilig kon toevertrouwen. Nergens hadden meer rustverstoringen plaats. Iedereen hield zich gereed voor de revolutie, maar niemand deed iets vóór het sein gegeven was. Zoo kwam het jaar 1859.

Napoleons Op den lsten Januari van dat jaar verbreidde de telegraaf overal

Oostenrijk 'leen de tijding dat de Fransche keizer op de Nieuwjaarsreceptie tegen den Oostenrijkschen gezant zijn leedwezen had uitgesproken dat de betrekkingen tusscheu beide regeeringen niet meer zoo goed waren als voorheen. Hoewel de keizer zelf zich in de meest vriendelijke bewoordingen had uitgedrukt, bracht het bericht er van allerwege terstond een geweldige beroering teweeg. Aan de beurzen ontstond een soort van paniek, zoo snel daalden de koersen vooral der Oostenrijksche papieren. Ook in de diplomatieke wereld was men verschrikt en ongerust; de pers, vooral in Engeland en Duitschland, sprak openlijk van een spoedig aanstaanden oorlog. Te vergeefs zocht Napoleon, die werkelijk niet de bedoeling schijnt te hebben gehad, welke men hem toekende, door de officieuse bladen, later zelfs door den officieelen Moniteur, te waarschuwen tegen dergelijke verkeerde uitleggingen zijner woorden. Niemand wilde hem gelooven. Trouwens hij was niet gelukkig in zijn uitdrukkingen. De opening der kamers stond te Turijn voor de deur. Op zijn verzoek legde hem Cavour de troonrede voor, opdat hij zeker zou zijn, dat daarin niets voorkwam dat hem kon compromitteeren. Werkelijk schrapte hij een volzin, dien hij te gewaagd achtte, maar hij verving dien door andere welke Cavour veel gewaagder vond, maar juist daarom gaarne overnam. Zoo is het gekomen, naar door zeer betrouwbare zegslieden verhaald wordt, dat op den 10'leu Januari Victor Emmanuel de gedenkwaardige woorden sprak, dat hij niet doof kon blijven voor den smartkreet van Italië.

Nu wist men genoeg. De Oostenrijksche regeering zond terstond een nieuw legerkorps naar Lombardije, weldra gevolgd door andere versterkingen, ruim 30,000 man, en liet haar troepen tot vlak aan de grenzen voortrukken, zoo het heette om den Lombardischen dienstplichtigen het deserteeren te beletten. De Sardiuische regeering nam

Sluiten