Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Palestro en Zoodra het Fransche leger aau den Po benoorden de keten der Magenta. ^ppennijnen bijeen was, voerde het de beweging uit, welke liet stilstaan van het Oostenrijksche als van zelf aan de hand deed. Terwijl Garibaldi met zijn 3000 Alpenjagers in de bergachtige streken bij het Lago Maggiore den vijandelijken rechtervleugel trachtte om te trekken, om achter den rug der Oostenrijkers Lombardije in opstand te brengen, bleef het Sardinische leger in zijn stellingen tegenover den vijand, ten einde aan het Fransche gelegenheid te geven, als door een gordijn aan het oog onttrokken, zich onbemerkt uit de ingenomen stellingen achter zijn rug om, naar Novara te verplaatsen. Voor die manoeuvre kon de spoorweg van Alessandria naar Casale goede diensten bewijzen, daar aan het Fransche voetvolk daardoor minstens de helft van den weg bespaard werd. Het was het eerste voorbeeld van het gebruik van den spoorweg in een veldtocht. Tot nog toe hadden spoorwegen alleen gediend om troepen en materieel naar het oorlogstooneel te vervoeren.

Deze den 28steo Mei begonnen beweging kostte natuurlijk vrij wat tijd. Om haar te beter te maskeeren trokken de Sardiniërs voorwaarts en bij Vercelli de Sesia over, en tastte de divisie Cialdini den 30811"11 Mei de Oostenrijksche troepen bij Palestro aan. Volstrekt niet op een aanval voorbereid, werden de Oostenrijkers met aanzienlijk verlies uit hun stellingen verdreven. Gyulay beval generaal Zobel Palestro te hernemen, maar deze stiet toen niet alleen op Cialdini's divisie maar ook op die van Fanti en Durando, dus te zamen een 30,000 man, onder persoonlijke aanvoering van koning Victor Emmanuel, zoodat hij na een hevig gevecht met verlies moest terugtrekken. Ook een Fransch zouavenregimeiit van het reeds niet ver meer verwijderde korps van den maarschalk Canrobert, had krachtig in het gevecht ingegrepen en bij de Oostenrijkers door hun eigenaardige bajonet aanvallen groote verbazing en schrik verwekt. De zouaven werden de helden van den dag, terwijl zij wederkeerig \ictor Emmanuel wegens zijn, den soldaat meer dan den veldheer en koning waardige, vermetelheid tot eerekorporaal uitriepen. De wapenbroederschap tusschen Franschen en Italianen was van nu af bezegeld.

Zelfs de aanwezigheid van Fransche troepen bij Palestro was nog niet voldoende om Gyulay's overtuiging aan het wankelen te brengen, dat hij bovenal in het zuiden bedreigd werd. Eerst twee dagen later begreep hij, dat hij gevaar liep van in zijn andere flank te worden

Sluiten