Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verontwaardiging over deze gebeurtenis was algemeen, ook buiten Italië; het meest in Zwitserland, waar de openbare meeuing met kracht tegen het handhaven der werfcapitulatiën in verzet kwam.

Voorloopig echter bereikte de pauselijke regeering het beoogde doel. Umbrië en de Marken onderwierpen zich zonder verder verzet. De Paus zelf liet niet na in allocutiën en encyclieken tegen de revolutie in de Romagna en de Legatiën te protesteeren als tegen een aan den Heiligen Stoel gepleegden roof, en ieder met de zwaarste kerkelijke straffen te bedreigen, die daaraan deelnam. Dat belette echter niet dat \ ictor Emmanuel niemand minder dan zijn vriend en oud-minister Massimo d'Azeglio, vroom katholiek en tevens trouw patriot, als zijn militaire commissaris in de Romagna en de Legatiën afvaardigde.

De slag bü Het achter den Mincio teruggetrokken Oostenrijksche leger was Soiferino. door nieuwe versterkingen op acht legerkorpsen gebracht, die verdeeld waren in twee ..legers" onder de generaals Wimpffen en Schlick. Keizer Frans Joseph had zelf het opperbevel op zich genomen, maar de leiding der operatiën berustte eigenlijk bij Hess, en diens plaatsvervanger Ramming, die het gewoonlijk niet eens waren, wat tot slapheid en onzekerheid in de aanvoering aanleiding gaf. Met de reservekavalerie telde het leger 188,000 man, waarvan echter slechts ruim 160,000 werkelijk op het slagveld aanwezig waren. Niet vreemd, dat Keizer Frans Joseph aan het hoofd van zulk een macht gehoor gaf aan degenen, die zich niet, als Hess, uitsluitend tot verdediging binnen den vierhoek wilden bepalen, en den 238t™ Juni het leger op nieuw over den Mincio voerde, om den uit Milaan aanrukkenden vijand tegemoet te gaan.

Want Napoleon en Victor Emmanuel waren maar weinige dagen te Milaan gebleven. Beiden hadden daar nieuwe proclamaties uitgevaardigd, waarvan die van den keizer, welke aan alle Italianen gericht was, zoo gesteld was, dat zij, vooral in verband met zijn manifest bij den aanvang des oorlogs, de Italianen moest versterken in het denkbeeld, dat Frankrijk hun zou toelaten, den staatsvorm te kiezen, welken zij zelf verkozen; immers, zij riep hen op zich militair te organiseeren onder Victor Emmanuel, om zelf deel aan den bevrijdingsoorlog te kunnen nemen, en om nu soldaten te wezen, ten einde daarna een groot volk te kunnen worden. Victor Emmanuel daarentegen wendde zich in het bijzonder tot de Lombarden: hij beriep

Sluiten