Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onmiddellijke vereeniging van het eiland met de monarchie van "Victor Emmanuel. Zonder de overige, meest Siciliaansche ministers er in te kennen, had hij het land met besluiten van den dictator overstroomd.

Garibaldi liet zich in staatszaken geheel door hem leiden. Deze had zich als doel voorgesteld, eerst geheel het onverloste Italië te bevrijden en het dan Victor Emmanuel aan te bieden; zoolang dit doel niet bereikt was, meende hij dat hem, den man des volks, de dictatuur toekwam. Wie hem in dat denkbeeld stijfde, kon alles van hem gedaan krijgen; wie er niet op inging, achtte hij geen goed patriot. Er ontstond daardoor een soort van schrikbewind; op het eiland werden invloedrijke voorstanders, evenals Lafarina, eenvoudig verbannen. De dictator eischte onbeperkte macht voor zich zoowel als voor zijn vertegenwoordiger. Maar zelfs Depretis was weldra tot inzicht gekomen, dat daardoor de anarchie, die, bij toestanden als op Sicilië heerschten, toch reeds van zelf ontstond, bestendigd zou worden, en begon daarom, terwijl Garibaldi den tocht naar Napels voortzette, in geheel anderen zin het bestuur te voereu. Met Crispi geraakte hij daardoor in open oorlog. Heiden organiseerden demonstratiën voor en tegen de onmiddellijke annexatie. Crispi liet tal van voorstanders arresteeren, wat tot heftige tumulten in Palermo aanleiding gaf. Nieuw aaugekomeu vrijwilligers, die teleurgesteld waren niet naar Rome te zijn gevoerd, maakten het nog erger. Crispi en Bertani verlieten daarop Palermo, om den prodictator bij Garibaldi, die toen bij Salerno was, aan te klagen. Depretis, die vruchteloos een zijner ministers naar Garibaldi had gezonden, ging toen zelf naar Napels om zich te verdedigen en te verklaren, dat hij en zijn ministers de onmiddellijke annexatie dringend noodig achtten. Doch alles was vruchteloos. Garibaldi vaardigde den 10den September een proclamatie tegen de annexatie uit. Depretis nam nu zijn ontslag, en Garibaldi wilde zelf naar Sicilië (11 September). Nu legden alle ministers hun ambt neder, maar Garibaldi trok zich dat niet aan. Hij benoemde een bekend radicaal, den afgevaardigde Mordini, tot prodictator met even radicale ministers en keerde onmiddellijk naar Napels terug. Deputaties uit Sicilië gingen nu rechtstreeks naar Turijn, om den koning te verzoeken de annexatie door te zetten. Op het eiland vertoonden zich de eerste voorteekenen der reactie. Hier en daar hadden opstanden plaats, werden patriotten vermoord. Militair geweld en krijgsrecht

Sluiten