Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Met te meer vertrouwen kon Oostenrijk thans hopen in Duitschland den Pruisischen invloed te kunnen knotten, omdat de houding der Pruisische regeering tegenover de nu tot open opstand overgeslagen Poolsche beweging (waarover later) de gemoederen van alle liberalen nog meer van haar vervreemdde. Tuiniers terwijl in geheel Europa de svmpathie voor Polen algemeen was en zelfs Oostenrijk, hoewel voor zijn eigen (ialicië bezorgd, in het geheim de opstandelingen steunde, sloot Pruisen uit eigen beweging de conventie van 8 Februari 1863 met Rusland, waarbij het den bevelhebbers van weerszijden werd toegestaan de rebellen over de grenzen te vervolgen. In Duitschland achtte men het schandelijk dat Pruisen «beulendiensten"

aan Rusland bewees, terwijl het daarvoor zelfs niet eens een vast bondgenootschap met Rusland verkreeg.

Daarentegen nam Oostenrijk ijverig deel aan de algemeene beweging der Europeesche staten ten gunste, van Polen, welke door Napoleon was op touw gezet, en verdiende daardoor de toejuiching van het liberale zoowel als van het clericale Europa en den naam van zijn plicht als constitutioneele staat ruimschoots te vervullen.

Tegen het thans zoo goed als absoluut geregeerde Pruisen, waar de reeeering de rechten der natie met voeten trad, stak het met vasten" tred op den constitutioneelen weg voortgaande Oostenrijk zoo gunstig af, dat in Duitschland de aanhang van Pruisen dagelijks afnam en zelfs de Nationale Vereeniging zich niet ontzag het bewind,

dat in Pruisen gevoerd werd, als een ramp voor Duitschland te brandmerken. Zelfs de trouwste en vurigste aanhangers van Pruiseu begonnen te wanhopen aan de verwezenlijking van hun idealen en niet weinigen begonnen werkelijk te gelooven dat ook onder Oostenrijks leiding Duitschland een betere toekomst tegemoet kon ?aan. Het was kenschetsend voor den tijd, dat de hertog van Koburg toenadering tot Oostenrijk begon te toonen.

Te Weenen zag men in, dat de omstandigheden bezwaarlijk gun- HetFrankforstiger voor Oostenrijk kouden worden en dat het daarom zaak was congres, thans den beslissenden stap te doen, om zich voor langen tijd van de opperste leiding in Duitschland te verzekeren. In Duitsch-Oostenrijk had sedert de invoering van de nieuwe grondwet het liberalisme de bovenhand, dat aansluiting aan Duitschland begeerde; Schmerling mocht hier en daar aanstoot geven door zijn al te hoog optreden.

Sluiten