Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kennen, aan diens ondergeschikte, Biegeleben op, een ontwerp van bondshervorming op te stellen. Dat zou dan door den ke,zer °P eerste congres, waartoe hij alle Duitsche vorsten uitnood.gen zou, ter tafel worden gebracht. Eerst toen dit gereed was, deelde hij het plan aan zijn ministers mede. Bij Schmerling, die het plan van liobel al sede t jaren kende en van alles op de hoogte was, ja in zekeren z,n als de vader er van kon aangemerkt worden, vond hij onverdeelde goedkeuring; Rechberg daarentegen verklaarde er zich tegen, uit vrees voor een oorlog met Pruisen, en ook zeker omdat hl) ontstemd was over de ondervonden behandeling. Hij ging -^zoover van zijn ontslag aan te bieden, en nam dat slechts op uitdrukke qk bevel des keizers terug, doch op de eene voorwaarde dat niet Schm"h"^ maar alleen hij zelf als minister van buiteulandsche zaken den keizer naar Frankfort zou vergezellen- Keizer Frans Joseph, wien Schinerlings stroeve persoonlijkheid en hoog optreden weinig aangenaam waren, stemde gereedelijk toe, wat Schmerling, die gehoopt had te Frankfort als leider der Groot-Duitsche partij een nog grooter rol te spelen dan in 1848, bitter ontstemde en algemeen als het begin van het einde zijner werkzaamheid werd aangezien. Er werd zelfs verteld, dat de keizer zijn begeleiding had geweigerd, uit vrees van door hem in de schaduw te worden gesteld. Zeker is liet dat trans Joseph het congres als zijn geheel persoonlijke zaak beschouwde welks leiding hij met niemand wilde deelen. Zoo kwam het dat Schmerling verder buiten de zaak bleef, mettegenstaaude zijn y en invloed in Duitschland daarbij van vee meer nut had1 kunnen zijn, dan Rechbergs vrij lauwe belangstelling. Zooals dikwijl in Oostenrijk, hadden persoonlijke invloeden zwaarder gewogen dan staat-

kUHetgewas intusschen einde Juli geworden, eer alle voorbereidende maatregelen genomen waren. Niemand in Duitschland wist van de zaak. De keizer had het voornemen haar in eens door te drijven. Eerst toen de officiële uitnoodigingen aan de vorsten om den 16 Augustus te Frankfort bijeen te komen al gereed lagen begaf hij zich naar Gastein, waar de koning van Pruisen een badkuur deed en deelde dezen den 2*» Augustus in een vertrouwelijk gesprek ^n plan

mede Het was voor koning Willem met gemakkelijk een beslissing te nemen. Fraus Joseph hield hem voor, dat liet onmogeljjk was zonder samenwerking van Oostenrijk en Pruisen verbetering te brengen

Sluiten