is toegevoegd aan je favorieten.

Geschiedenis van onzen tijd sedert 1848

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

of hij het recht hiertoe bezat en of het noodig was het uit te

^Lincoln was echter van lieverlede tot de overtuiging gekomen dat een veranderde staatkunde ten opzichte der slavernij onvermijdelijk werd. Geboortig uit een slavenstaat, Kentucky, wist hij, hoe zoowel daar als in de overige slavenstaten, de trouw aan de Unie door eiken maatregel tot afschaffing der slavernij op een zware proef zoude worden gesteld Hij beschouwde het als zijn eerste en voornaamste plicht de Unie te handhaven, en zoolang het bestaan der slavernij noodzakelijk bleek om de slavenhoudende middenstaten aan de Unie verbonden te houden had hij niets tegen de slavernij willen ondernemen. Nu was tengevolge van den oorlog, die band vaster geworden maar tegelijkertijd in de Noordelijke staten de beweging tegen de slavernij zeer sterk toegenomen in omvang en in kracht; men drong er meer en meer on de onmiddellijke afschaffing der slavernij aan, ook, en met het minste als middel van verweer tegen het Zuiden, welks slavenbevolking, naar men hoopte, zoodra de Noordelijke regeering hare vrijmaking uitsprak zich door opstand of door vlucht de feitelijke vrijheid zoude trachten te verzekeren. Behalve deze overwegingen op grond van den binnenlandschen toestand, deden zich bij Lincoln nog andere gelden, tengevolge der berichten die hij uit Europa ontving. l)e klachten der gedrukte nijverheid, die van katoen verstoken bleef, deden zich daar steeds luider hooren; de verbittering tegen het Noorden, dat door zijne blokkade der Zuidelijke havens dezen druk veroorzaakte, steeg bij den dag Te Washington begon men te vreezen, dat in Engeland en Frankrijk de regeeringen op den duur zouden moeten zwichten voor den aandrang van industrieel en werkman, die het slachtoffer werden van den oorlog. Het zoude hun op een gegeven oogenblik onmogelijk kunnen worden om de onzijdige houding, die zij tot nog toe hadden bewaard, langer te handhaven. Maar van het oogenblik aan dat de Noordelijke regeering de vrijmaking der Zuidelijke slaven uitsprak en de oorlog een strijd werd voor of tegen de slavernij, kon van partijtrekken voor het Zuiden in Europa geen sprake meer zijn. De openbare meening, zoowel in Engeland als op het vasteland, was zoo beslist tegen slavernij, dat sq nooit zoude gedoogen dat voor de handhaving van deze ergerlijke instelling het zwaard werd getrokken. Wel had Seward een oogenblik geaarzeld bij de gedachte, dat door de vrijmaking der slaven en het daaruit voortvloeiend gebrek aan werkkrachten de katoeubouw in het Zuiden geheel