is toegevoegd aan je favorieten.

Geschiedenis van onzen tijd sedert 1848

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vernietigd zoude kunnen worden, en hij had dientengevolge aan den Arnerikaanschen gezant te Weeuen, Lothrop Motley, den bekenden geschiedschrijver, de vraag voorgelegd, of niet dit gevolg van de vrijmaking in Europa weerzin daartegen zou wekken, maar Motley had hem dadelijk geantwoord: „Neen, duizendmaal neeu."

Lincoln wilde de vrijmaking niet door de wetgevende macht doen uitspreken, maar door de uitvoerende. Niet het Congres, maar hijzelf als president moest den grooten stap doen. Een voorstel m de vertegenwoordigende vergaderingen zoude tot lange beraadslagingen aanleiding geven, het zoude staatsrechtelijke bezwaren doen oprijzen en wellicht niet dan gewijzigd worden aangenomen. Een proclamatie van den president zoude outegenzeggelijk binnen en buiten 's lauds veel sterker indruk maken. Hij kon een dergelijke proclamatie doen uitgaan krachtens een wet, in den loop van het jaar tot stand gekomen, waarbij de eigendommen van alle personen, die aan den opstand tegen de Unie deelnamen, zestig dagen na een proclamatie van den president, verbeurd kon en word°en verklaard. Lincoln wilde van deze bepaling gebruik maken, om alle slaven, die het eigendom waren van personen gevestigd in de

afgevallen staten, vrij te verklaren.

Op den 22,ten Juli verraste de president zijne ministers met de voor hen geheel onverwachte mededeeling, dat hij voornemens was deze proclamatie uit te vaardigen. Zij waren, op één na, m beginsel voor dezen maatregel, ook Seward, maar deze opperde bezwaar met het oog op de tijdsomstandigheden. Hij gaf als zijne meening te kennen, dat de proclamatie in den min of meer benarden toestand waarin men zich bevond, als een noodschot zoude worden beschouwd; zij kon alleen hare volle uitwerking hebben wanneer zij verscheen na een overwinning. Voor deze overweging betoonde Lincoln zich toegankelijk, hij beloofde de zaak voorloopig te laten rusten. Dadelijk na den slag van Antietam en den daarop gevolgden terugtocht van Lee uit Maryland. nep Lincon zijne ministers bijeen, las hun zijne proclamatie voor en ver thans onherroepelijk het besluit te hebben genomen om haar uit te vaardigen. Zij verscheen op 22 September en bevatte, behalve de aanstaande vrijverklaring der slaven in de afgevallen staten, de me edeeling, dat de President in de eerstvolgende zitting van het üongres zoude voorstellen, om aan alle slavenstaten die aan de Unie getr<>uw Ke" bleven waren, geldelijken steun te verleenen, indien zij vrijwillig o de dadelijke of geleidelijke afschaffing van de slavernij wilden over-