Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het gebeurde met de Alabama wekte in het Noorden groote verbittering tegen Engeland, in het Zuiden daarentegen lokte het tot nieuwe ondernemingen van denzelfden aard uit. De stemming in Engeland onder de 'noogere standen bleef beslist gunstig voor het Zuiden, wat eerlang bleek, toen een leeuing van 3 inillioen pd. st. voor het Zuiden werd uitgeschreven, waarvoor het drievoud van het bedrag werd geteekend, niettegenstaande de onthouding van Rothschild. Twee groote gepantserde rainsehepen werden in 1863 te Liverpool op stapel gezet. In Engeland ontstond een levendige beweging, zoodra dit algemeen bekend werd. Lr werden vooral door de tegenstanders der slavernij betoogiugen op touw gezet tegen het uitvaren dezer schepen. Toen in het Engelsche Parlement de zaak ter sprake werd gebracht, gaf Palmerston echter te kennen, dat onder de bestaande wetgeving het aanhouden der schepen moeielijk was. Mason, de zaakgelastigde der Zuidelijken, juichte luide over deze verklaring, maar de Amerikaansche gezant te Londen, Adaras, nam een zeer besliste, schoon kalme houding aan. Hij deed doorschemeren, dat een oorlog het zeer waarschijnlijk gevolg zou zijn van den onwil der Lngelsche regeering oin het vertrek der schepen te beletten. Lord Russell besloot toen in te grijpen en Palmerston durfde zich hier niet tegen te verzetten. De schepen werden door Engelsche zeelieden bewaakt, en aan de scheepsbouwmeesters werd uitdrukkelijk verboden om hen te laten uitzeilen. Ten einde een rechtsgeding te vermijden, kocht de Engelsche regeering ten slotte de schepen, tot groote voldoening van de Noordelijken. Hadden de Zuidelijken deze pantserschepen tot hunne beschikking gehad, dan zoude wellicht de blokkade hunner havens verbroken zijn geworden en daardoor in hunnen toestand een groote verandering zijn gebracht, terwijl aan de andere zijde de oorlog tusschen de Noordelijken en Engeland ongetwijfeld zoude zijn uitgebroken. De kloeke daad van Russell, die dit alles verhinderde, werd een keerpunt in de verhouding tusschen Engeland en de strijdvoerende partijen. Mason verklaarde dat zijne zending was geëindigd en verliet Engeland, terwijl de president der Zuidelijke Staten, Jefferson Davis, openlijk in een brief aan het Cougres te kennen gaf, dat hij zeer ontevreden was over de handelwijze der Engelsche regeering. Er werden nog pogingen aangewend om schepen in Frankrijk te laten bouwen, onder de oogluikende goedkeuring van Napoleon III, die voor zijue Mexicaansche plannen op den steun vau het Zuiden rekende. De Fransche regeering zag zich echter genoodzaakt, nadat haar het onwederlegbaar bewijs was geleverd dat

Sluiten