Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

duurde van 21 April tot 3 Mei. De deelneming en het rouwbetoon waren algemeen; op alle plaatsen waar de trein voorbij stoomde stonden groote scharen langs den weg; in de steden was de toevloed van belangstellenden ontzaggelijk groot, en op reusachtige schaal werden overal rouw versieringen aangebracht. Het geheele Noorden beweende den vereerden staatsman als een martelaar die voor de goede zaak was gevallen ; maar aan de algemeene droefheid paarde zich tevens ernstige bezorgdheid voor de toekomst, want de taak die aan Lincoln's handen was ontvallen, moest thans worden toevertrouwd aan den door de wet aangewezen opvolger, den vice-president Johnson, in wiens staatkundig beleid zij die hem kenden zeer weinig vertrouwen stelden.

Johnson was geboortig uit de Zuidelijke staten, een man van geringe af- johuson's

. . , ,, i i j »» i streel met net

komst en weinig beschaving, hij had in zijne jeugd geen onderwijs genoten congres.

en zich pas door eigen studie gevormd, nadat hij als kleermaker den kost had verdiend en door een goed huwelijk zich geheel onafhankelijk had gemaakt. Hij behoorde aanvankelijk tot de democratische partij;

zijn verkiezing als vice-president door de republikeinen had hij dan ook voornamelijk te danken gehad aan zijn trouw aan de Unie, die gedurende den ganschen oorlog nimmer gewankeld had, in woord noch in daad, hoewel hij burger was van een afvalligen staat,

Tenessee. Hij stond thans voor het bij uitstek moeielijke vraagstuk hoe er ten opzichte der afgevallen en door geweld van wapenen bedwongen staten moest worden gehandeld. Daarbij deden zich allerlei vragen voor van zeer neteligen aard, onder welke de twee voornaamste waren de behandeling van hen die den opstand hadden geleid en de toekomstige rechtstoestand der vrijgemaakte slavenbevolking.

Omtrent de hoofdzaak, de gedragslijn der Unie tegenover de afgevallen staten, had Lincoln reeds door enkele handelingen zijue meeuing uitdrukkelijk doen kennen, maar het was eveuzeer door feiten gebleken,

dat deze meening door de volksvertegenwoordiging niet werd gedeeld.

Lincoln wilde aan de afgevallen staten hunne oude stelling in de Unie volledig teruggeven, zoodra in een staat onder de mannelijke bevolking het getal van hen die den eed van trouw aan de Unie en aan de bestaande wetten wilden afleggen, minstens een tiende deel bedroeg van het aantal stemmen in dien zelfden staat uitgebracht, bij de keuze van een president in 1860. Toen Louisiana gedurende den oorlog weder in de macht der Noordelijken was gekomen, werd dit stelsel er

Sluiten