Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het had leeningen gesloten te Londeu en te Parijs, waarop het doorgaans noch hoofdsom noch rente afbetaalde. In de laatste stad had Miramon, toen hij gedurende zijn presidentschap in zeer slechte geldelijke omstandigheden verkeerde, op allernadeeligste voorwaarden een leening gesloten met den Zwitserschen bankier Jecker, die gezorgd had zeer invloedrijke personen uit de omgeving van Napoleon III bij deze leening te betrekken en, door deze gesteund, de Fransche regeering dringend om bijstand vroeg, teneinde zijne schuldvordering betaald te krijgen. Daarenboven had Miramon zich in 1860 met geweld de kas van het Engelsche consulaat in de hoofdstad toegeëigend. Ook waren er in de laatste jaren in Mexico, waar, door de staatkundige verwarring die er steeds geheerscht had, de rooverbenden vrije hand hadden gehad, tallooze aanslagen gepleegd op het leven en de eigendommen van vreemdelingen die in het land gevestigd waren. De Mexicaansche regeering had reeds vroeger, om zich van alle eischen tot schadevergoeding af te maken, beloofd dat de inkomende rechten voor een deel zouden worden gebruikt om de buitenlandsche vorderingen af te betalen, doch de vervulling dezer belofte bleef uit. Toen Juarez zich als president door het geheele land had doen erkennen en er dus eenigennate van een gevestigde regeering sprake kon zijn, drongen de Engelsche en de Fransche gezant, welke laatste na het vertrek van den Spaanschen gezant ook de belangen van dit land waarnam, met nadruk aan op een regeling der geldelijke verplichtingen.

Er werd lang onderhandeld, maar het bleek welhaast dat de Mexicaansche regeering niet bij machte en ook niet van zin was om aan de eischen der drie mogendheden te voldoen; althans in Juli 1861 nam het Congres der vertegenwoordigers een besluit, waarbij elke betaling aan buitenlandsche schuldeischers gedurende twee jaren werd opgeschort. Toen Juarez dit besluit had bekrachtigd braken de diplomatieke vertegenwoordigers van Engeland en frankrijk alle betrekkingen met de Mexicaansche regeering af, terwijl Spanje verklaarde dat het zich met de wapenen voldoening wilde verschaffen. Een gemeenschappelijk optreden der drie mogendheden lag thans in den natuurlij keu loop der gebeurtenissen, een overeenkomst daartoe strekkende werd 31 October 1861 te Londen gesloten, de drie regeeringen verbonden zich, om te trachten zich gewapenderhand in het bezit te stellen van de versterkte kustplaatsen in Mexico, teneinde zoodoende de Mexicaansche regeering te dwingen om hare verplichtingen na te

Sluiten