is toegevoegd aan je favorieten.

Geschiedenis van onzen tijd sedert 1848

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Forev had inmiddels een Junta, een raad van 35 personen, benoemd, die uit haar midden een uitvoerend bewind moest verkiezen van drie personen; de benoemden waren bijna allen conservatieven; de enkele liberalen die benoemd waren, hadden dadelijk voor de benoeming bedankt. Zij verkozen in het uitvoerend bewind de generaals Almonte en Salas en den aartsbisschop van Mexico, welke laatste evenwel, buitenslands vertoevende, tijdelijk vervangen werd door een ander geestelijke. "Vervolgens riepen zij, geheel volgens de voorschriften door Forey gegeven, een vergadering van notabelen bijeen, die een beslissing moest nemen over den toekomstigen regeeringsvorm van Mexico. — Deze vergadering verklaarde reeds dadelijk, dat de rust in het land alleen te verkrijgen zoude zijn door het vestigen der monarchie. Eenige dagen later nam zij met bijna algemeene stemmen de volgende besluiten: het Mexicaansche volk neemt als regeeringsvorm aan de gematigde erfelijke monarchie onder een katholiek vorst; de souverein voert den titel van Keizer van Mexico; de keizerlijke kroon wordt opgedragen aan den Oostenrijkschen aartshertog Ferdinand Max; neemt deze de kroon niet aan, dan laat het Mexicaansche volk het aan Keizer Napoleon III over, om eeu anderen Katholieken Prins aan te wijzen, aan wien de kroon zal worden aangeboden.

Vestiging van Het geheele regeeringsprogram, zooals het door Napoleon III te tük. Kelzer' Pa"js was ontworpen, was derhalve door de notabelen uitgevoerd. Het eenige wat nog aan de volledige verwezenlijking ontbrak, was de toestemming van den aartshertog, die de eerste rol moest vervullen, en de instemming van het Mexicaansche volk. Van deze bleek alleen het nietbestaan. De verandering van regeeringsvorm vond in het land niet den minsten bijval. Juarez bleef overal zijn gezag behouden, behalve in de drie door de Franschen bezette steden, Mexico, Puebla en Vera Cruz; hij protesteerde in krachtige bewoordingen tegen het besluit der notabelen, deed door het te San Luis vergaderde Congres alle Mexicanen oproepen tot den strijd tegen de buitenlandsche aanvallers en de binuenlandsche landverraders, en bedreigde alle ambtenaren, die in de bezette landstreken bleven, met verbeurdverklaring hunner goederen. Aan den tot keizer gekozen aartshertog werd inmiddels op plechtige wijze kennis gegeven van de gedane keus. Een bezending, uit tien aanzienlijke Mexicaneu bestaande, kwam eerlang in Europa aau, en meldde zich, na te Parijs aan Napoleon III den dank der Mexicaansche