Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

regeering. De door de Fransehen ontruimde posten vielen bijna alle dadelijk in handen van de volgeliugeu van Juarez; er werd zelfs beweerd dat de oorlogsvoorraad niet eens vernield werd, zoodat deze dus den vijand in handen viel. Aan de andere zijde verluidde het dat de Fransche maarschalk, die in de citadel van Mexico het overschot van den wapenvoorraad, dat niet naar Frankrijk kon vervoerd worden, moest doen vernietigen. daarbij ook een menigte oorlogstuig wilde doen verdwijnen, dat aan de Mexicaausche regeering behoorde. Dit laatste gerucht werd zoo algemeen geloofd, dat de keizer zelf incognito naar de citadel ging om den toestand aldaar op te nemen en inderdaad moest ontwaren hoe stukken geschut, wapens en patronen, die voor hem van groote waarde waren, door de Fransehen onbruikbaar werden gemaakt zonder dat viel uit te maken aan wien dit alles toebehoorde. Nog op andere wijze toonde Bazaine zijne onvriendschappelijke gezindheid tegenover de keizerlijke regeering. In het Mexicaausche leger hadden vele Fransche soldaten dienst genomen, de maarschalk herinnerde, in een circulaire, deze Fransehen aan de bestaande wettelijke bepalingen die aan eiken Franschnian verboden in vreemden krijgsdienst te treden zonder toestemming van zijne regeering, en verklaarde tegelijk dat aan dienstplichtige Fransehen deze toestemming niet zoude gegeven worden. De verhouding tusschen Maximiliaan en Bazaine werd steeds meer gespannen; een afscheidsaudientie voor zijn vertrek werd aan den maarschalk geweigerd. In de proclamatie aan de bevolking, waarmede Bazaine van Mexico afscheid nam, verklaarde hij dat het nooit de bedoeling van Frankrijk was geweest om aan de Mexicanen een bepaalden regeeringsvorm op te dringen. De dubbelhartige staatkunde van Napoleou III in Mexico eindigde met de verkondiging van de meest onbeschaamde leugen. Bazaine liet, na Mexico verlaten te hebben, zijne troepen op vier mijlen afstand van de stad halt houden; waarschijnlijk vleide hij zich dat de keizer nog op het laatste oogenblik zoude inzien, dat het een dwaasheid was na het vertrek der Fransche troepen te blijven, en dat hij zich bij de terugtrekkende troepen zoude voegen, om met hen naar Europa terug te keeren. Toen den maarschalk te Vera Cruz het bericht bereikte van een nederlaag der keizerlijke troepen te San Jacinto, beproefde hij nog eens den keizer te bewegen om zijn rijk te verlaten, doch te vergeefs. Na de stad Vera Cruz zoo goed mogelijk in verdedigbaren toestand te hebben gebracht en haar vervolgens aan de keizerlijke

Sluiten