Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gewichtige stukken, als bewijzen van schuld, werden te berde gebracht. , ,

Het doodvonnis werd op 14 Juli over de drie beklaagden uitgesproken,

twee da-en later werd het door den bevelvoerenden generaal Escobedo bevestigd, die de uitvoering op denzelfden dag gelastte. De veroordeelden werden hiervan in kennis gesteld en stonden des namiddags -ereed om te worden weggebracht naar de gerechtplaats, toen hun, na een uur wachten, werd bericht, dat de voltrekking van het doodvonnis drie dagen was uitgesteld. Dit uitstel was een gevolg van de bemoeiingen van den Pruisischen gezant, Baron Magnus, te San Luis bij den president Juarez, die, na vergeefsche pogingen om het leven van Maximiliaan te redden, alleen een uitstel kon verwerven waardoor hij de gelegenheid kreeg persoonlijk van den keizer eenige beschikkingen te vernemen, die niemand anders ontvangen kon, omdat de Oosten rij sche en Belgische gezanten door de militaire gezaghebbenden uit Queretaro waren verwijderd. Ook de twee verdedigers, die te San Luis waren gebleven , beijverden zich om alle middelen te beproeven ten einde den president tot begenadiging te bewegen. Hij was echter onverbiddelijk. Het

schijnt dat de voornaamste grond waarom door den president en door zijne

aanhangers de uitvoering van het vonnis werd doorgedreven, daarin gelegen was, dat men zoodoende hoopte aan elke Europeesche tussenkomst niet alleen in Mexico maar ook in andere Ainenkaansche staten in de toekomst voor goed een einde te maken. Keerde Maximiliaan in Europa terug, dan, zoo vreesde men, zoude een of ander huropeesch vorstenzoon vroeg of laat zich wel weder laten overreden om een soortgelijk avontuur te beproeven. Viel hij daarentegen a's misdadiger, dan zoude deze gewelddadige dood ongetwijfeld zijn afschri wekkenden invloed doen gevoelen. In de drie dagen, die voor de terechtstelling verliepen, werd het uiterste nog beproeid tot redding van den ongelukkigen vorst, doch alles was vruchteloos. Op den 19 Juli, in den vroegen morgen, had de terechtstelling plaats. - en had gemeend de bitterheid der laatste dagen van den ongelukkigen vorst nog eenigszins te verzachten door hem, in strijd met de waarheid, mede te deelen, dat zijne gemalin door den dood uit haar lijden verlost was. Zijne houding was tot het laatste oogenblik manmoedig en waardig. Miramon en Mejia werden tegelijk met hem ter strafplaats gevoerd, de drie veroordeelden werden op een heuvel, waarvan men de geheele stad kon overzien, tegen een muur geplaatst en daar

Sluiten