Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat het land teu prooi bleef aan een verwoestenden burgeroorlog, a welken geen einde scheen te kunnen komen en die de vruchtbaarste en welvarendste provinciën van het rijk tot wildernissen maakte. Maar voorde Chineesche regeering was dit geen beletsel poging om zich te onttrekken aan de verplichtingen, welke zij teg over de vreemdeliugen had op zich genomen.

Reeds dadelijk na het sluiten en bekrachtigen van het verdrag van N^°hberneuk Tientsin was de Chineesche regeering begonnen allerlei bezwaren tegen de uitvoering ervan op te werpen. Met name toonde zij zich onge- mogendheden. rust over de bepaling, welke het vestigen der vreemde gezanten in de hoofdstad des rijks verzekerde; haar commissarissen beweerden met zulk een aandrang, dat dit met het prestige des keizers onverceii.gbaar was, dat de Engelsche gezant, lord Elgin, zich bereid verklaarde van dat recht zoo weinig mogelijk gebruik te willen uiaken, als overigens het traktaat goed werd nageleefd. Daar ten slotte de eischen der bondgenooten op bijna alle punten werden ingewilligd deelde hij deze concessie aan de Chineesche regeering mede in zijn afscheidsnota,

in Maart 1859, waarbij hij tevens de komst van zijn broe er en opvolger Frederick Bruce, aankondigde, die de Engelsche bekrachtiging van het verdrag medebracht. Er werd door de te Shanghai bijeengekomen gezanten (van Engeland, Frankrijk en de Wnigde Staten daarop in overleg met de Chineesche commissarissen besloten, dat dezen gezamenlijk, onder bedekking eener aanzienlijke scheepsmacht,

onmiddellijk naar Peking zouden gaan, om daar de acten van bekrachti-

■rin" vóór het aiioopeu van den daarvoor gestelden termijn uit te wisselen.

= lntusschen werden door de Chineesche commissarissen zooveel pogingen gedaan om dit plan te doen mislukken, terwijl tevens bekend werd dat de toegang tot den Peï-ho veel beter dan in het vorige jaar door versterkingen en afsluiting der rivier met palissaden was belet,

dat er geen twijfel was, dat de Chineesche regeering die uitwisseling

of in het geheel niet, bf althans niet te Peking wilde doen plaats hebben.

De gezanten besloten daarom zich den toegang met geweld te verzekeren, en daar het Fransche eskader in Achter-Indië beziggehouden werd, nam het Engelsche die taak op zich. Doch de poging om de doorvaart, even als het vorige jaar, te forceeren, mislukte gehee (•25 Juni 1859). De palissaden bleken een onoverkomelijk beletsel en het vuur der herbouwde Takoe-forten vernietigend. De Lngelsche

Sluiten