Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stad zich aan de beweging had aangesloten. Geheel Andalusië was binnen weinige dagen voor den opstand gewonnen, terwijl Prim met een deel der vloot de havensteden aan de Oostkust in opstand bracht. Het voorloopig bewind te Cadix vaardigde hierop een manifest uit, waarbij de regeerende dynastie van den troon vervallen werd verklaard, de Grondwet afgeschaft en algemeen stemrecht, vrije handel, afschaffing van de doodstraf en van de conscriptie werden toegezegd.

Toen de berichten van den opstand Gonzales Bravo bereikten, die te San Sebastiaan bij de Koningin was, bood hij oogenblikkelijk zijn ontslag aan. In de buitengewone omstandigheden, die zich zoo plotseling hadden voorgedaan, achtte hij het noodzakelijk dat een krijgsman aan het hoofd van de regeering werd geplaatst. Isabella benoemde dan ook den kapitein-generaal de la Concha, markies van Havana, tot minister, die zich dadelijk te Madrid aan het hoofd der zaken stelde en een leger, onder bevel van Pavia, markies van Novaliches, naar het Zuiden zond, om de opstandelingen te bestrijden. Den 29en September ontmoetten de beide legers elkander bij de brug over de rivier de Guadalquivir, te Alcolea. Aanvankelijk schenen de Koninklijke troepen, die veel sterker artillerie bezaten dan de opstandelingen, de overhand te zullen behouden. Toen echter hun aanvoerder, Novaliches, zwaargewond werd en hij het opperbevel moest overgeven aan een zijner generaals, keerde de kans. De Koninklijken weken en schenen den strijd geheel op te geven. Serrano kon nu ongehinderd naar Madrid voortrukken. Nauwelijks was de tijding van de nederlaag te Alcolea daar aangekomen of de bevolking geraakte in beweging; de macht om deze beweging te onderdrukken ontbrak aan de regeering ten eenenmale. Zij liet de teugels vallen, die dadelijk door een revolutionnaire junta onder het voorzitterschap van Madoz werden opgenomen. Het overschot der Koninklijke troepen gaf zich over en voegde zich bij Serrano, die den 3en October zijnen feestelijken intocht te Madrid deed.

Te San Sebastiaan had inmiddels Koningin Isabella in groote spanning den loop der gebeurtenissen zitten afwachten. Concha had haar aangeraden naar Madrid terug te keeren, met achterlating van haren toenmaligen gunsteling, Marfori, die zeer gehaat was. Zij was hiertoe besloten en zat reeds, in den nacht van den 22stcn September, in haar spoorwegrijtuig, toen haar telegrafische berichten uit de hoofdstad werden overhandigd, die onder anderen meldden, dat de spoorweggemeenschap met Madrid verbroken was. Xu durfde zij de reis niet

Sluiten