Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het krachtiger optreden van Rusland was niet alleen een gevolg van de steeds ernstiger wending die de Poolsche opstand nam, maar ook van buitenlandsche gebeurtenissen. Wij hebben reeds vroeger, (blz. 183) vermeld dat Pruisen met Rusland een overeenkomst had gesloten, waarbij zelfs werd toegestaan dat de troepen van beide landen, zoo dit voor het beddingen van den opstand noodig was — want ook in de Pruisische provincie Posen was het onder de Poolsche bevolking niet meer rustig — de grenzen zouden kunnen overschrijden. Pruisen was het eenige land van Europa waar men in de regeeringskringen gunstig gestemd was voor de overheersching van Polen door Rusland. Over het algemeen was de stemming in geheel West-Europa zeer ten voordeele der Poolsche onafhankelijkheid. De onrechtmatige verdeeling van Polen ten bate van drie Torsten, was een gebeurtenis geweest die, ofschooii bijna een eeuw geleden voorgevallen, nog altijd de ergernis van alle vrijzinnigen opwekte. Maar niet alleen de vrijzinnigen, ook de katholieken waren verontwaardigd over de behandeling hunner geloofsgenooten door de Russische scheurmakers. Vooral in Frankrijk, waar een groot aantal uitgeweken Polen zich gevestigd hadden, was de openbare meening bijna eenstemmig met geestdrift en medelijden ten opzichte van Polen bezield. Napoleon III begreep dan ook dat hij iets voor de Poolsche opstandelingen moest doen. Een gemeenschappelijk optreden met Engeland en Oostenrijk, dat ook (zooals reeds op blz. 133 is vermeld) den Polen goed gezind was, lag in zijne bedoeling. Hij stuitte echter zoowel te Londen als te Weenen op de vrees voor een oorlog met Rusland. De drie mogendheden zonden echter, elk afzonderlijk, vertoogen naar Petersburg. De Russische minister Gortschacow verklaarde in zijn antwoord dat hij zijne volledige vrijheid van handelen in de Poolsche aangelegenheid handhaafde. In Rusland maakte de inmenging der mogendheden een hoogst ongunstigen indruk, en de Keizer, die er zich door gekrenkt voelde, was nu vast besloten om, in overeenstemming met den algemeenen wensch zijner Russische onderdanen, aan den Poolschen opstand zoo spoedig mogelijk een einde te maken.

In Litthauwen, het oude Poolsche land, waarheen de vlam van het oproer reeds was overgeslagen, werd onder de strenge leiding van Generaal Murawiew de orde in weinige maanden hersteld. Graaf Berg, die een aanzienlijke militaire macht te zijner beschikking had, zette den guerilla-oorlog in Polen tegen de verspreide benden der opstandelingen

Sluiten