Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het hernemen van het dorp le Bourget door de Duitsche troepen, nadat een Fransch bevelhebber, zonder daartoe last van Trochu te hebben gekregen, die plaats had bezet, werd aan de menigte voorgesteld als een sprekend bewijs van het krijgskundig wanbeleid. Toen zich het bericht begon te verspreiden van de aankomst van Thiers, werd er dadelijk rondgebazuind dat de regeering een eerloozen vrede ging sluiten. De tijding van de overgave van Metz deed echter den beker overvloeien; de reeds lang in stilte voorbereide uitbarsting had plaats, juist op den dag toen Thiers zijne onderhandelingen moest beginnen.

Hij was na een langdurige beraadslaging met het voorloopig bewind op 30 October het er over eens geworden, dat men trachten zoude van de Duitschers te verkrijgen een wapenstilstand van zoo langen duur, dat gedurende dien tijd het geheele land kon worden opgeroepen tot het verkiezen van eene vertegenwoordigende vergadering, die een regeering kon vestigen op wettigen grondslag. Hierbij zoude evenwel dienen te worden bedongen, dat gedurende dien wapenstilstand Parijs van levensmiddelen zoude worden voorzien, daar anders de stad er door tot overgave zoude genoodzaakt worden.

Toen Thiers den volgenden dag Parijs verliet met het doel om over deze voorwaarden met Bismarck te gaan onderhandelen, was de opstand al uitgebroken. De oproermakers, aan welker hoofd Felix Pyat, Delescluze en andere veteranen uit de omwentelingen van vroeger jaren stonden, hadden tot leuze, de vestiging van de Commune, waarmede heette bedoeld te worden, de volkomen zelfstandigheid van Parijs als gemeente, die zich dan met de andere gemeenten van Frankrijk, die evenzeer zelfstandig moesten worden, in verbindirg zoude kunnen stellen. Het was echter niet om de verwezenlijking van dergelijke dwaze plannen te doen, maar meer om een omverwerping van alle bestaande machten, die voor het beneveld oog van sommigen het begin van eene gouden eeuw zoude zijn vol ongekende zegeningen. A'oor velen was evenwel de gansche beweging eigenlijk in den grond der zaak niet anders dan een begeerlijke gelegenheid om voor zich zelve macht, aanzien en rijkdom te verkrijgen.

De leden van het voorloopig bewind hadden hun laatste onderhoud met Thiers moeten afbreken, omdat zij werden opontboden naar het stadhuis dat bedreigd werd door een talrijke volksmenigte. Zoodra zij zich binnen zijne muren bevonden werd het gebouw door een hoop gewapende burgers met geweld bezet. Tot den vroegen morgen

Sluiten