Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoofden in de bezette gewesten het noodige zouden doen om de vrijheid der verkiezingen te verzekeren, behalve in den Elzas en Lotharingen. De Frausche regeering mocht echter in deze twee provinciën personen aanwijzen om in de vertegenwoordigende vergadering zitting te nemen.

Tliiers keerde met deze weinig bevredigende mededeeling naar Parijs terug, waar de orde hersteld was maar de gisting voortduurde. De leden van het voorloopig bewind gevoelden maar al te wel dat zij op een vulkaan stonden, dien de kleinste vonk weder kon doen ontbranden.

Jules Favre vreesde dat een wapenstilstand zonder proviandeering de bevolking zoo zeer zoude verbitteren, dat een nieuwe en nog heviger volksbeweging dadelijk te verwachten was. Yerkiezingen zonder wapenstilstand achtte hij onmogelijk. Hoezeer Thiers er op wees, dat het beëindigen van den oorlog voor Frankrijk dringend noodzakelijk was en dat het voortzetten daarvan nog meer rampen over het ongelukkige land zouden brengen, terwijl men ten slotte op nog onvoordeeliger voorwaarden dan thans te verkrijgen waren, toch vrede zoude moeten sluiten, besloot het voorloopig bewind de onderhandelingen af te breken. Op 7 November verliet Thiers Yersailles en keerde onverrichter zake naar Tours terug.

Als hoofddoel van den veldtocht beschouwde de Duitsche opper- voortzetting bevelhebber Moltke de verovering van Parijs. Om deze stad 200 dryven^8Sb6" spoedig mogelijk tot overgave te dwingen was het meest doeltreffende middel de volkomen afsluiting, waardoor elke toevoer van levensmiddelen belet werd. Het grootste gedeelte van het Duitsche leger werd voor deze afsluiting gebruikt. De overige troepen moesten de verschillende vestingen innemen, die de gemeenschap tusschen de Duitsche grenzen en het leger bemoeielijkten en verder den Elzas geheel bezetten, waarvan het bezit om staatkundige redenen van gewicht was. De stad Toul viel reeds in September, Verdun, Schlettstadt en Brisach in October en November. Ook Mühlhausen werd bezet,

waarmede bijna de geheele Elzas in handen der Duitschers was. Naarmate door de verovering dezer steden meer Duitsche troepen beschikbaar kwamen, werden ook ten zuiden en ten noorden van Parijs troepen in verschillende richtingen in beweging gebracht om pogingen tot ontzet der hoofdstad te beletten en om den toevoer van levensmiddelen geheel onmogelijk te maken. De overgave van Metz maakte dat op nog veel grooter voet legerafdeelingen voor dit doel gebruikt konden worden.

Sluiten