Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

men. De meerderheid zijner ministers gaven liejn gelijk, de minderheid aarzelde. Tegen den avond verliet hij, met drie ministers, Parijs onder geleide van een eskadron ruiterij, de andere ministers bleven den nacht no» in de stad maar vertrokken vroeg in den morgen, toen zij vernamen da^ hunne inhechtenisneming reeds door het Comité-Central was bevo en. Op het stadhuis had de maire, Jules Ferry, het nog tot den avond uitgehouden, niettegenstaande hij er door het volk zoo goed als belegerd werd: nadat hij evenwel het bericht had ontvangen van het besluit tot ontruiming van Parijs en vernomen had dat de stad reeds voor een groot deel in handen van de oproerlingen was, verliet hij met zijne ambtenaren het stadhuis, omringd door een afdeeling trouw gebleven soldaten, die zich met de bajonet door de oproerige schare heen sloegen,

en hem ongedeerd buiten de stad brachten.

Op dienzelfden dag werd de reeks der tallooze misdaden waarmede de oproerlingen zich zouden bezoedelen, reeds geopend. Twee generaals van de burgerwacht, Lecomte en Clement Thomas, die op straat in handen van de gewapende menigte waren gevallen, werden door haar naar Montmartre gesleept en daar meedoogenloos vermoord. Zij hadden dit rampzalig lot te danken aan de krachtige wijze waarop zij, gedurende het beleg, de orde in de gelederen der burgerwacht hadden trachten te handhaven.

Geheel Parijs was den volgenden dag aan de benden van het ComiteCentral overgeleverd, behalve het paleis van Luxemburg, dat eerst den 23en door de troepen werd verlaten. Ook de forten Issv, Aan\es en "Vincennes werden door de opstandelingen bezet. Alleen het fort Mont Yalerien bleef in handen der regeeringstroepen, waardoor \ersailles

gelukkig tegen een aanval gedekt was.

Er heerschten daar, nadat de ontruiming van Parijs algemeen bekend was geworden, groote verslagenheid en bezorgdheid, die niet weinig vermeerderden, toen na eenige dagen berichten kwamen, dat in bijna alle groote steden van Frankrijk oproerige bewegingen waren ontstaan. Deze werden echter gelukkig spoedig bedwongen, alleen te Marseille niet, welke stad dan ook gedurende dertien dagen aan de willekeur van een oproerige menigte bleef overgeleverd. In de regeeringsknngen heerschte groot verschil van meening ten opzichte der houding die men tegenover het oproer moest aannemen. Sommigen wilden nog den weg van verzoening beproeven, anderen zagen alleen heil in krachtig gewapend optreden, en onder dezen waren er velen die vooral een onverwijlden aanval op Parijs aanrieden, ten einde de beweging in

Sluiten