Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gemeenteraad. De maires wilden die doen plaats hebben, zoodra (le Eegeering en de vertegenwoordigende vergadering die op wettige wijze zouden hebben goedgekeurd, maar het Comité-Central, dat zich om geen regeering en geen wetten bekommerde, wilde dat de verkiezingen dadelijk zouden plaats hebben. Het Comité-Central gaf bij deze onderhandelingen eerst toe en kwam daarna weder op zijne toezeggingen terug. Ten slotte wist het door te drijven dat de verkiezingen op 20 Maart zouden plaats hebben, wat door de meerderheid der maires, die uit vrees of zwakheid verderen tegenstand lieten varen, werd goedgevonden. Nu trok ook de admiraal Saisset, die door de Eegeering te Versailles met het bevel over de burgerwacht van Parijs was bekleed, en die in een paar dagen een niet onaanzienlijk getal gewapende burgers onder zijn bevel had weten te vereenigen, zich terug. Hij had den indruk dat het niet mogelijk was langer stand te houden, zonder een bloedigen strijd te aanvaarden, waarin hij tegenover de overmacht toch zoude moeten bezwijken. Op de niet regelmatige daad, van zich terug te trekken voor dat zijn opvolger was benoemd, deed hij een tweede volgen, nog willekeuriger; zonder daarover vooraf met de regeering te hebben geraadpleegd, ontbond hij de burgerwacht en gaf den burgers de vrijheid om naar hunne huizen terug te keeren. Twee dagen voor deze gebeurtenis werden eenige ongewapende personen, die met de Iransche vlag voorop, een betooging voor de handhaving van orde en vrede hielden, door gewapende burgers, op het Vendome plein, zonder eenige aanleiding daartoe te hebben gegeven, met geweerschoten begroet die dertien van heil doodden en een veel grooter aantal verwondden. Evenals de moordenaars der twee generalen, werden de personen die dit gedaan hadden of er het bevel toe hadden gegeven volstrekt ongemoeid gelaten. Men kon uit deze voorvallen zien hoe zich van lieverlede een toestand van volkomen regeeringloosheid ontwikkelde. Niemand stoorde zich meer aan wet noch bevel, er bestond geen macht meer die het gezag kou handhaven, alleen het Comité-Central gaf in stilte zijne bevelen en moedigde elke rustverstoring en elke wetsovertreding aan, hoe misdadig ook, die strekken kon om de ordelievende burgerij schrik aan te jagen.

Nadat op 26 Maart de verkiezingen hadden plaats gehad, waaraan niet eens de helft der ingeschreven kiezers deelnam, trad het ComitéCentral terug en namen de gekozenen bezit van het raadhuis. Zij tooiden zich met den naam van Commune, wat moest beteekenen dat zij

Sluiten