Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

niet gelukte, gaf hij den wegens zware misdrijven veroordeelden die in dezelfde gevangenis waren opgesloten, hunne vrijheid, op voorwaarde dat zij de gijzelaars zouden helpen ombrengen. De schrik voor de komst van de troepen uit Versailles, door een valsch alarm veroorzaakt, deed hen evenwel spoedig uiteenstuiven. Enkele gijzelaars waagden het toen te ontvluchten, zij werden echter bijna allen op straat herkend, aangegrepen en vermoord. Zij die in de gevangenis bleven, hadden een gelukkiger lot; 11a twee dagen zonder spijs en drank te zijn geweest, werden zij° eindelijk, op 28 Mei, door de komst der Regeeringstroepen uit hunnen deemiswaardigen toestand gered.

Toen de soldaten, die, blootgesteld aan het moorddadig vuur uit huizen en barricades, Parijs voet voor voet moesten veroveren, op eens de vlammen aan alle kanten zagen oprijzen, en toen tegelijkertijd de moordtooneelen der gijzelaars, zooals altijd nog veel verergerd door het loopend gerucht, bij hen van mond tot mond gingen, kenden hunne verontwaardiging en woede geen palen meer. De goedgezinde burgers, die reeds zooveel leed hadden doorstaan, waren door wat zij nu zagen, hoorden en ondervonden in een toestand van angst en overprikkeling gekomen die aan razernij grensde. Zij bezwoeren de soldaten om de moordenaars en brandstichters die van alle zijden op de gruwelijkste wijze hun leven en hunne eigendommen bedreigden, tot den laatsten man toe te verdelgen. Het werd spoedig een strijd op leven en dood, wie gewapend werd aangetroffen en niet tot het leger der Regeering behoorde, werd zonder genade van kant gemaakt; de Communemannen van hunne zijde doodden alle tegenstanders die zij nog konden in handen krijgen. Parijs was gedurende een paar dagen een tooneel van moord en doodslag, zooals dit in beschaafde landen misschien nimmer is aanschouwd. De straten waren met lijken bezaaid, het bloed stroomde overal door de goten. Zooals van zelf sprak kwamen aan beide zijden ook een aantal onschuldigen om; de woede had sommigen zoozeer verbijsterd dat zij op alles wat hun voor kwam, vrouwen en kinderen zelfs, hun geweer losten. Ook nadat de strijd was geeindigd, werd nog een aantal gevangenen die in de gelederen der Commune hadden gestreden, ter dood gebracht; er was namelijk last gegeven om alle soldaten van het leger die onder de oproerlingen werden aangetroffen dadelijk als deserteurs dood te schieten. Den eersten dag na de inbezitneming van Parijs werden er waarschijnlijk nog duizend man afgemaakt. Hierna hield men met dit doodschieten op, want van lieverlede begon een kalmer stemming te heerschen en kwamen de gewone

Sluiten