Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

minister van financien, Poyer Quertier, leidde deze moeielijke en ingewikkelde operatie met veel talent en behoedzaamheid. Twee milliarden waren in Mei 1872 afbetaald, waarop de ontruiming van een groot deel der nog door Duitsche troepen bezette landstreken volgde. Zes departementen bleven nog bezet, tot de afbetaling der laatste drie milliarden. Voor dit bedrag werd in Juli 1872 wederom een leening uitgeschreven, die een nog schitterender uitslag had dan de vorige. Uitmaal werd dertienmaal meer ingeschreven dan gevraagd werd. De rente was wel is waar hoog, zes percent, maar Thiers en zijn nieuwe minister van financiën de Goulard, — want Poyer Quertier had tengevolge van persoonlijke redenen, verband houdende met zijne vroegere betrekkingen tot de Keizerlijke regeering, zijn ontslag genomen, — waren van oordeel, dat de nadeelen van een ietwat hoogere rente, ruimschoots werden opgewogen door het voordeel, dat Frankrijk op de Europeesche geldmarkt tengevolge van den buitengewoon goeden uitslag der leening, algemeen vertrouwen zoude inboezemen. Zij bedrogen zich hierin niet, want dadelijk na de uitgifte steeg de prijs der Fransche schuldbrieven op alle Europeesche beurzen. Thiers' ernstig streven was er thans op gericht, om de overblijvende schuld aan Duitschland zoo spoedig mogelijk af te betalen, ten einde de ontruiming van het geheele Fransche grondgebied te verkrijgen.

Hiertegen had men in Berlijn nog al bezwaar. In de militaire omgeving van den Keizer werd de meening verkondigd, dat Frankrijk slechts wachtte op het vertrek der Duitsche troepen, om den oorlog weder te hervatten, en de rijkskanselier, die bij het klimmen zijner jaren verzet tegen zijnen wil niet meer met gelatenheid kon verduren, was nu en dan zoo hevig geprikkeld, dat door zijne houding het vooruitzicht van een botsing met Frankrijk inderdaad waarschijnlijkheid verkreeg. In Maart 1873 werd evenwel, na lang onderhandelen, in Berlijn de eindovereenkomst aangaande de ontruiming van Frankrijk door de Duitsche troepen gesloten. Frankrijk verbond zich om zijne schuld bijna geheel af te betalen vóór den vervaltijd, zoodat de ontruiming ongeveer twee jaren voor den bepaalden tijd plaats kon hebben. De Duitsche troepen zouden Frankrijk in den zomer van 1873 verlaten, alleen Yerdun zoude nog bezet blijven tot na de afbetaling van den laatsten termijn der schuld. De vreugde in geheel Frankrijk was groot, men voelde zich nu eerst voor goed weder hersteld op zijn oude plaats onder de groote mogendheden van Europa. Algemeen werd erkentelijkheid aan Thiers betuigd, die persoon-

Sluiten