Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ming had aangenomen, nadat het gelukt was, door een beroep op zijne toewijding aan het land, de ernstige bezwaren die bij hem waren opgerezen te overwinnen. In dienzelfden nacht verrichtte Mac-Mahon reeds zijn eerste regeeringsdaad door een telegrafische mededeeling van zijn optreden aan alle prefekten, waarbij hij verklaarde dat geen verandering in de bestaande wetten en instellingen zoude worden gebracht en dat hij op hunne vaderlandslievende medewerking rekende.

De omverwerping van Thiers en het optreden van Mac-Mahon van

maakten in geheel Europa een verrassenden indruk. Men achtte het, hetKoningschaj algemeen, het voorspel van de herstelling der monarchie en veronderstelde, zóoals meer het geval is, bij de aanleggers van dezen wettelijken staatsgreep veel meer beleid dan werkelijk het geval was. De graaf van Chambord moest tot overeenstemming zijn gekomen met de fracties der monarchale partij, want men kon zich niet voorstellen dat deze de leiding der zaken zoude opeischen, zoolang zij door hare verdeeldheid gevaar kon loopen, over hare volkomen onmacht tot herstel der monarchie het volle licht te doen opgaan. De leiders der monarchale partij evenwel wisten maar al te goed, dat in den toestand niets veranderd was, alleen hoopten zij dat de graaf van Chambord thans rekkelijker zoude worden, en dat wederzijdsche tegemoetkoming door alle voorstanders der monarchie plichtmatig zoude worden geacht, als het eenige middel om van een gelegenheid gebruik te maken, die, bleef zij ongebruikt,

zeker vooreerst niet zoude terugkeeren.

De eerste stap tot de monarchie moest de onvoorwaardelijke verzoeke zijn tusschen de beide takken van het stamhuis. Zij had tot nog toe °niet plaats gehad. Wel had de graaf van Parijs zich bereid verklaard om een bezoek bij den graaf van Chambord af te leggen en de verzekering gegeven dat geen der Prinsen van Orleans als mededinger van het hoofd van den oudsten tak wenschte op te treden, maar van de zijde van den graaf van Chambord was eenige aarzeling betoond om zijnen bloedverwant te ontvangen voordat hij zijn manifest over de witte vlag had uitgevaardigd, en na de verschijning van dit manifest was de graaf van Parijs weder teruggekrabbeld. De Broglie,

die aan het hoofd stond van het ministerie van den nieuwen president der republiek, gebruikte nu zijnen grooten invloed op den graaf van Parijs, om dezen te overreden tot het doen van den door al zijne vrienden noodzakelijk geoordeelden stap. Indien hij, ongevraagd en

Sluiten