Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hem werd toen de verzekering gegeven, dat het onderhoud waarnaar de Koning verlangde, kou plaats hebben zonder dat iemand het behoefde te weten. De Koning bevond zich in een onaanzienlijk huis in een der zijstraten van Yersailles, hij was daar geheel alleen, de Blacas reikte aan den President van de Republiek den sleutel van de huisdeur over, met de verzekering dat hij elk uur van den dag of van den nacht kon binnentreden, zonder gevaar te loopen van bespied te worden. Mac-Mahon liet zich echter niet van zijn stuk brengen en weigerde standvastig den sleutel aan te nemen. Zeg aan den Koning — zeide hij — dat ik mijn leven voor hem over heb, maar niet mijne eer.

Toen dit antwoord aan den graaf van Chambord werd overgebracht, was deze geheel uit het veld geslagen. Hij had Mac-Mahon willen bewegen om met hem naar de vergadering te gaan, en schijnt te hebben gehoopt dat dan de meerderheid der vergadering, door geestdrift medegesleept, hem dadelijk tot Koning zoude hebben uitgeroepen. De afgesloten kring waarin hij altijd geleefd had, was oorzaak dat hij van de bestaande toestanden geen flauw begrip had en zich de meest hersenschimmige voorstelling maakte van de stemming van het Fransche volk. Een oogenblik dacht hij er zelfs aan om alleen in de vergadering te verschijnen, doch de weinige getrouwe vrienden die hij te Yersailles in zijne tegenwoordigheid toeliet, wisten hem gelukkig voor deze dwaasheid te behoeden. Hij bleef intusschen in zijne schuilplaats, zonder dat de bevolking van Yersailles iets van zijne aanwezigheid vermoedde, totdat de beraadslagingen over het voorstel om het bewind van den President te verlengen waren afgeloopen.

Op 18 November kwam dit voorstel in behandeling, nadat het voorstel der Bonapartisten, om een beroep op de natie te doen, eerst verworpen was. De tien jaren waren door de regeering bij nader overleg op zeven jaren teruggebracht. De strijd liep nu niet meer over het voorstel zelf, waarvan de aanneming zeker was, maar over de vraag of het zevenjarig bewind van den President een grondwettig karakter zoude hebben, met andere woorden, of het binnen dat tijdsverloop al dan niet zoude kunnen worden gewijzigd door een wet. De vergadering besliste na een zeer levendige beraadslaging in ontkennenden zin, overeenkomstig den wensch van het ministerie, met een meerderheid van 6S stemmen. Toen de aanneming van het voorstel aan den graaf van Chambord was geboodschapt, begreep hij dat hem nu niets anders overbleef dan in zijne

Sluiten