Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

drijven hervat worden. In October volgde een reeks gevechten, die eindigde met een veldslag, 15 October, bij het Aladja-gebergte,

waarin Moukthar Pacha het onderspit de1'de. Zijne troepen werden verstrooid, een deel zocht zijn heil in een wilde vlucht en een ander deel werd door de Russen achterhaald en ingesloten. Drie legerafdeelingen met zeven pacha's werden gevangen genomen en meer dan dertig stukken geschut vielen in handen der Russen.

Deze nederlaag der Turken was voor den veldtocht beslissend. De Turksche strijdmacht in Azië was zoo goed als vernietigd, de vele medestrijdenden, die niet tot het staande leger behoorden, verlieten de gelederen en gingen naar hunne woonplaatsen terug. Moukthar Pacha met het overschot van zijne krijgsbenden week naar Erzerum. Kars,

dat nu door de Russen voor de tweede maal werd ingesloten, hield niet lang meer stand. De bezetting scheen met lamheid geslagen, de tijding van de rampen die het Turksche leger hadden getroffen en de zekerheid, dat nu geen hulp van buiten meer te verwachten was,

doofden den moed der verdedigers geheel en al uit. Bij den eersten stormaanval der Russen vielen alle versterkingen die de stad omringden in hunne handen. De bezetting, in aantal even sterk als de belegeraars, werd gevangen genomen na aanzienlijke verliezen te hebben geleden, een groote voorraad van krijgstuig, waaronder drie honderd vuurmonden, werd buitgemaakt. Op 20 November deed Grootvorst Michael zijn f eestelij ken intocht in de stad en nam die in naam van den Czaar in bezit. De val van de door de bevolking van Aziatisch lurkije als onneembaar beschouwde vesting was een der belangrijkste wapenfeiten in dezen oorlog en veroorzaakte in Constantinopel een diepe verslagenheid.

Na de verovering van Plewna bleef de oorlogskans den Russen Einde van den ö " , , oorlog. Vrede van

voortdurend gunstig. Zij hadden evenwel veel te lijden van den buiten- San stefano. gewoon kouden winter, die hen gedurende hunnen tocht door het Balkangebergte zijne hevigheid deed gevoelen en vele offers eischte. In de eerste dagen van het jaar 1878 werd de Turksche legermacht, die nog bij de Schipka-pas stond, geheel vernietigd; ongeveer twintig duizend manschappen, onder bevel van den Turkschen generaal Wessel Pacha,

moesten zich overgeven. Het overige deel der Turksche troepen werd verstrooid en moest een deel van zijn geschut in handen van den overwinnaar laten. Geheel Europeesch Turkije lag thans weerloos voor de Russen open, Sofia, Philippopel en Adrianopel werden achtereenvolgens zonder veel strijd bezet. Van Turksche zijde werd nu een wapen-

Sluiten