is toegevoegd aan je favorieten.

Geschiedenis van onzen tijd sedert 1848

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van de mogendheden, die zich sinds den vrede van Parijs m 1856 met de oplossing der Oostersche kwestie hadden bez.g gehouden, niet afscheiden en evenmin zijne Hongaarsche onderdanen krenken, die zeer Turksch- althans sterk anti-Russisch gezind, zich diep geërgerd zouden hebben indien hun koning zich had ingelaten met plannen om het Turksche rijk met den Czaar te verdeelen. Oostenrijk stelde daarop voor om in een Europeesch Congres, te Berlijn bijeen te roepen, het gesloten verdrag te herzien, de Engelsche regeering verk aarde hiertoe te willen medewerken onder de uitdrukkelijke voorwaarde, dat alle bepalingen van den gesloten vrede aan het Congres ter goedkeuring zouden worden voorgelegd, en zouden kunnen worden afgekeurd of gewijzig .

De Russische minister vau Buitenlandsche Zaken Gortschakou greep alle kunstmiddelen der diplomatie aan, om zich van deze voorwaarde los te maken; toen hij evenwel bespeurde dat Engeland ongezind was om toe te geven en de zekerheid verkregen had dat een oorlog onvermijdelijk zoude zijn, indien hij op zijn stuk bleef staan, sloot hj, op 30 Mei een overeenkomst met Lord Salisbury, waarbij de verschillende twistpunten die in het verdrag voorkwamen in den zin der Engelsche regeering werden beslist en tevens haar recht werd erkend om nog andere zaken aan de bespreking van het Congres te onderwerpen. Nu waren alle hinderpalen opgeruimd en kon op 13 um e ongres e Berlijn bijeen komen. Engeland sloot eenige dagen voor deze bijeenkomst een verdrag met Tnrkije, waarbij het bezit der Aziatische landstreken van Turkije die na den vrede aan den Sultan zouden overblijven door Engeland werd gewaarborgd, waartegenover Turkije aan Enge and het eiland Cyprus afstond. Dit verdrag werd echter geheim gehoudentot de laatste dagen van het Congres, toen zijne openbaarmaking eene met geringe verrassing aan velen der te Berlijn zijnde staatslieden bezorgde d»e op een dergelijk stout stuk der Engelsche regeering niet waren voorbereid.

Voor Bismarck was het een aangename voldoening dat het Congres te Berlijn bijeenkwam. In 1814 waren de zaken van Europa te Weenen Co»**™» geregeld, in 1856 de aangelegenheden in het Oosten na den Knmoorlog,

te Parijs; dat de mogendheden thans te Berlijn bijeenkwamen, kon a s een stilzwijgende erkenning gelden dat Duitschland nu de eerste plaats innam onder de mogendheden van het vasteland. Alleen de groote mogendheden van Europa waren op het Congres vertegenwoordigd benevens Turkije. Bismarck bekleedde het voorzitterschap, voor Rusland verschenen Gortschakow en Schuwalow, voor Groot Brittannie Lor