Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het volk spoedde zich naar den schouwburg, waar ook Aratus door zijne vrienden vergezeld verscheen, om den Corinthiërs hunne vrijheid aan te kondigen Onder hel onafgebroken vreugdegejuich der burgers betrad luj hel

spreekgestoelte; hij was bleek en uitgeput door de krachtsinspanning van dien nacht en inoest zich met zijn speer ondersteunen, om met in elkaar ^"jnToen het vreugdegejuich der onafzienbare volksmenigte eindelijk be laaide SDnik hij de burgers in krachtige bewoordingen toe; luj nep hun den tijd hunner vrijheid in liet geheugen terug en wekte hen op om tot liet Achaeïsch

verbond toe te treden.

Met blijdschap gaven de Corintlnërs aan deze roepstem gehoor.

Eene Achaelsche bezetting betrok de Acropolis; de sleutel van den leloponnesus was van nu af in handen der bondgenooten. Thans waren dezen in staat de roofzuchtige Aetoliërs van hun schiereiland af te houden thans hadden zij ziel. eene macht verworven, die ontzag inboezemde, en die ook andere steden mei den lust moest bezielen om zich aan het verbond aan te sluiten. Megara, Troezen en Epidaurus traden toe met eiken dag breidde zijne macht zich uit. Aratus. wien de Achaeërs dezen gelukkigen uitslag dankten, werd voortaan om het andere jaar tot strateeg benoemd; hij zou elk jaar gekozen zijn. wanneer de wet dit niet had verboden. Maar ook in dien tusschentijd behield hij een invloed en een aanzien, gelijk geen ander ambte-

'°"S Anif.roi1UsZ'(ionatas, de Macedonische koning, zag met schrik den toenemenden bloei van een verbond, dat door zijne democratische instellingen een verleidelijk voorbeeld aan alle steden van Griekenland schenken en dus voor de Macedonische heerschappij gevaarlijk worden moest. Hij ver J0"(l zich met de Aetoliërs, om de verdere uitbreiding van den bond te beletten, terwijl Aratus van zijn kant eene verbintenis met Spaita sloot. Tegenover de vereenigde Achaeërs en Spartanen waren de Aelohers machteloos.

Na den dood van Antigonus Gonatas, die waarschijnlijk in het jaar 240 v G plaats vond, beklom zijn zoon Demetrius II den troon van Macedonie. De vriendschap tusschen de Macedoniêrs en Aetoliërs werd verbroken; dezen zagen zich daardoor genoodzaakt om zich bij de Achaeers aan te sluiten en de ééne Grieksche stad na de andere wierp het juk der Macedonische o\erheerschinc af Alleen door het ondersteunen van de tyrannen, die nog in den Peloponnesus regeerden, kon Demetrius den Achaeers eenig nadeel toebren«en Toen na zijn dood Antigonus Doson de teugels van het bewind voor°den minderjarigen koning Philippus III in handen nam, achtte deze het raadzaam de "enoemde tyrannen aan hun lol o\er te laten. Deze stap uroe„ voor het Achaeïsch verbind hoogst belangrijke vruchten; een.ge tyrannen, I. v de dappere Lydiades van Megalopolis, zagen 111 dat zij met bij mach e zouden zijn zich in hunne heerschappij te handhaven en legden ten einde eene omwenteling te voorkomen en hunne schatten te redden, hel bewind vriiwilli" neder- de bevrijde steden sloten zich aan de Achaeers aan. In het jaar 229 deden dit ook de Alheners, n.nla' zij weinige jaren te voren om den Macedonischen koning te vleien, een ..eugdefeest gevierd hadden, toen de valsche tijding, dat Aratus gestorven was, 111 hunne stad verspreid was. i\a het voorgevallene vreesden de Atheners, dat Aratus zich legen hunne opneming in het verbond zou verzetten, maar zij bedrogen zich. Aratus schonk hun uit eigen middelen de som, die noodig was om den Macedonischen bevelhebhei

om te koopen en zoo Athene te bevrijden. ui , .

Na het toetreden van Athene stond het Achaeïsch verbond op het toppunt zijner macht; het omvatte den geheelen Peloponnesus, met uitzondering van enkele steden, en buitendien Athene. Megara, Aegma en Salamis Noodlottig was het dat lol de stalen van den Peloponnesus, die zich niet bij den bond

hadden aangesloten, ook Spaita behoorde.

De Spartanen konden het maar met vergeten, dat eenmaal de Peloponnesu»

Sluiten