Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leent], hij stoorde zich volstrekt niet aan hem en behandelde ook Agis, toen deze terugkeerde, op onbetamelijke wijze.

Het volk van Sparta was door de geweldige maatregelen van Agesilaüs bevreesd geworden, de tegenstanders van de hervorming staken de hoofden bijeen, zij wisten de terugroeping van koning Leonidas te bewerken, de macht der oligarchen werd opnieuw hersteld.

Thans oogstte Agesilaüs dé vruchten van het door hem gestrooide zaad, hij moest uit Sparta vluchten. De beide koningen Agis en Cleombrotus werden afgezet en snelden naar den tempel, om ten minste hun leven te redden. Cleombrotus ontving verlof om Sparta te verlaten; maar aan Agis wilde Leonidas zijne wraak koelen. Nieuwe ephoren werden benoemd, voor wier gericht de jonge koning zou gedaagd worden, maar hij achtte zich veilig onder de bescherming van het tempeldak. Door list poogde men hem naar buiten te lokken; valsche vrienden werden naar hem afgezonden, die hem moesten verzekeren, dat Leonidas bereid was om aan zijne zijde te regeeren; maar Agis geloofde de verzekeringen der verraders niet. hij bleef in den tempel en ging slechts zelden met drie zijner vrienden, op wie hij meende zich te kunnen verlaten, doch die insgelijks door Leonidas omgekocht waren, uit, om een bad te nemen.

Toen Agis op zekeren tijd weer naar het bad ging, vielen zijn verraderlijke vrienden hem op den terugweg aan. Een van hen wierp hem een mantel over het hoofd, maakte zich met de hulp der overigen van hem meester en bracht hem naar de gevangenis. Het doodvonnis werd over den koning uitgesproken, maar de huurlingen van Leonidas durfden het niet uitvoeren. Dezelfde verrader, die Agis naar «Ie gevangenis gebracht had. voerde hem ook naar de worgkamer. Met, de meeste kalmte bood Agis zijn hals aan den strop aan. Tot een knecht, die bij dit tooneel zijne tranen niet kon bedwingen, zeide hij vriendelijk, dat hij gelukkiger was dan zij, tlie hem vermoordden, dew ijl hij onschuldig was en tegen alle recht en billijkheid aan werd omgebracht.

Intusschen had het volk gehoord, welk lot zijn koning boven het hoofd hing. Da! hij reeds geworgd was, wist niemand. De burgers schoolden bijeen: Archidamia en Agasistrata wekten hen op 0111 den koning te ontzetten. Een der creaturen van Leonidas, Amphares, verzekerde de vrouwen, dat aan Agis geen haar gekrenkt zou worden; zelfs wekte hij baar op om zich daarvan met eigen oogen te overtuigen. Beiden volgden hem. Eerst werd Archidamia bij Agis gebracht; op hetzelfde oogenblik wierp men haar den strop om denhals en worgde haar. Vervolgens voerde Amphares ook Agasistrata tot haar zoon. wiens lijk op den grond lag, terwijl Archidamia nog aan den strop hing.

De koningin deed van schrik een slap achteruit, doch zich spoedig herstellende was zij den beulsknecht behulpzaam bij het afnemen van het lijk harer moeder, hetwelk zij naasl dat van haar zoon legde, vervolgens kuste zij dezen en weeklaagde over zijn treurig lot, hetwelk zij, op Amphares' bevel, binnen weinige oogenblikken deelde.

liet volk hield zich rustig. Zoo groot was de vrees voor de bewindslieden, dat niemand het waagde, den dood des geliefden konings te wreken. De oligarchen hadden te Sparta opnieuw eene treurige zegepraal behaald.

Leonidas voerde van nu af tot aan zijn dood in het jaar 236 alleen de teugels van bet bewind, en werd door zijn zoon Cleomenes III opgevolgd. Cleomenes was gehuwd met Agiatis, de rijke weduwe van Agis, die door Leonidas, in weerwil van haar verzet, tot dit huwelijk gedwongen was. Agiatis oefende op haar gemaal een buitengewoon sterken invloed uit; zij wist hem te winnen voor alle hervormingsplannen, welker uitvoering Agis eens tot doel zijns levens had gesteld. Doch terwijl Agis hierbij bezield was door eene edele geestdrift, terwijl hij alleen aan het herstellen van den Oud-Spartaansclien eenvoud. aan den roem zijner vaderstad dacht, terwijl hij hij al zijn pogen door de edelste beweegredenen bestuurd werd, was het Cleomenes bij het opvatten

Sluiten