Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bleef om zich aan uwe hoogste belangen toe Ie wijden en om eikei burger

in hét bijzonder de dringende noodzakelijkheid van geestebjke en zede . ke e.-

beterin" onder het oog te brengen. Ik kan niet toegeven dat ik eenige straf.

hoe ook genaamd, verdiend heb; het zou ook onverstandig van mij zijn,

indien ik u verbanning of gevangenschap voorsloeg, dewijl ik weet. dat di

ontwijfelbare en groote°rampen zijn. terwijl de doodstraf misschien het

„eheel "een ramp, misschien zelfs een zegen zijn kan. Ik zou u het betalen

van eene "eldboete kunnen voorstellen, want het betalen van eene boete is van eene yiuiweit «.u. u< ^ ik ,HJ e|kanjei.

zou" kimnen brengen, zou één mine bedragen. Dewijl echter Plato en eenige andere vrienden, die in mijne nabijheid staan, wenschen dat ik de som tof derii" milieu zal opvoeren en dewijl zij op zieli nemen, die voor nuj te beSeï zoo bestaat .de straf, die ik op mijne beurt u voorstel, in eene geld-

b°l'^Da t"was''een""zonderling voorstel, hetwelk zeker geen der rechters verwacht had. Met zekere neerbuigende goedheid, uit gehoopaamlimi aaii de wet sloe" Socrates eene geringe geldboete voor, nadat hij beweerd had, dat hij 'het hoogste eereblijk, liet onderhoud op staatskosten in het Prytaneum verdiende. Zulk een teeken van de dankbaarheid des volks was ^ uogstt onderscheiding, die een Atheensch burger ten deel kon vallu; Do° /elf zulk eene eer waardig te verklaren, moest Socrates de rechters, die zoo even liet schuldig over hem uitgesproken hadden, op de gneyeiuJste' vvijz.' beleedi,ren Met opzet lokte bij daarmede het uitspreken van het doodvonnis S en wat S verwacht bad gebeurde. Velen van hen, die vroeger geweigerd hadden, liet schuldig uit Ie spreken, sloten zich thans bij de meerdeiheid en Socrates werd tol het drinken van den giftbekei veroordeeld.

Kalm en waardig hoorde bij deze uitspraak aan; nog eens sprak hijeven fier aN vroeger zijne rechters toe. Vervolgens werd lnj naar de gevangenis "evoerd waar hen. de smadelijke boeien aangedaan werden, die bij tot z.ju

r,"IS,&eTT.n»ÏLk kd:Ke,T— ■ «»' « »»■*»• ,'gr;

lüks zonden .Ie Atheners met een godsdienstig doel een schip naa lklos zoolan" .lat schip niet teruggekeerd was, mocht geen doodvonnis voltrokken worden Hierdoor bleef Socrates dertig dagen 111 de gevangenis. Hij gebruikt< dien tijd om zich dagelijks met zijne vrienden eu leerlingen te ondeihouden en hun met verdubbelden nadruk zijne denkbeelden mee te deelen. Wanneu zhne leerihi"en weeklaagden over het lol van hun hoogvereerde.! meester, dan was hii°hun trooster. Toen één hunner in diepe smart en op vvanhopigei. tn uitriep. -Het is vreeselijk, zóó onschuldig, te moeten sterven, antwoordde Socrates lachend: «Zoiult gij dan liever zien, dat ik schuldig vva»

Een zijner vrienden, Crito, had alles voorbereid om ^e» veroordeelde de deur des kerkers te ontsluiten; de stokbewaarder was omgekocht, de \ lacht "em ikkeliik maar Socrates weigerde dit middel aan te grijpen, hij veiklaaide 3at hij nooit er toe besluiten zou de wet Ie verkrachten Tevergeefs smeekte Crito dat bij zich om den wil zijner kinderen, zijner leerlingen en vnenden

het doodvonnis uitgevoerd zou worden. Toen Se vrienden in de gevangenis toegelaten waren vonden zij

ki?nTlwasZ°btehem; ïf5 heftigst ku"7 dr"3S' ten%EVw Er''S,"S.°SÏÏ V ej «je» ü,

gevangenis binnen en kondigde hem aan dat hettl]d,wa'Jom deze hen te nemen. Treurig wendde hij zich tot Socrates met de bede, dat deze Hem

Sluiten