Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN EN TWINTIGSTE HOOFDSTUK.

Het Komeinsche heldentijdvak. De zelfopoffering van Marciis Curtius. Oorlogen met de Galliërs Heldendaad van Titus Manlins Torquatus. Marcus Valerius Corvus. De Samnieten. De eerste Samnietisehe oorlog. Oorlog met de Latijnen. Manlins Torqnatns en zijn zoon. Zelfopoffering van Publius üecius Mus. Lot der overwonnen steden.

Al was de Licinische wetgeving ook niet in staat om üe tweespalt tusschen patriciërs en plebejers eensklaps te doen ophouden. toch had zij de bevestiging van de inwendige macht van den staat ten gevolge. Thans kon Rome al zijne macht tegenover zijne buitenlandsche vijanden ontwikkelen. Plebejers en patriciërs, niet langer door onderlingen naijver van elkaar verwijderd, konden wedijveren in pogingen om den roem en de macht der republiek tegenover buitenlandsche vijanden te handhaven en te vermeerderen.

Evenals dit bij elk volk en in ieder tijdperk het geval is, was de groote menigte des volks steeds geneigd om bij het uitbrengen van hare keus eenige voorliefde te betoonen voor adellijke geboorte, wanneer dat voorrecht met werkelijke verdiensten gepaard ging. De plebejers konden zich dus alleen tot de hoogste staatsambten verhellen, wanneer zij de patriciërs door scherpzinnigheid in de beraadslaging en door dapperheid in den oorlog in de schaduw stelden. Het natuurlijk gevolg der Licinische wetgeving was dus, dat mannen en jongelingen wedijverden, wie zich het meest door roemrijke daden onderscheiden zou, want de plebejers spanden van nu af al.hunne krachten in om de rechten, welke de wet hun toekende, ook waarlijk te genieten, terwijl de patriciërs van hun kant al hun best deden om zich in het bezit der hoogste eerambten te handhaven.

Deze onderlinge wedijver der beide standen van Rome's bevolking maakt het tijdperk, dat op de Licinische welgeving volgt, tot het schitterendste der Romeinsche historie. De geschiedenis heeft ons uit die dagen menigen trek van vaderlandslievende zelfopoflering, van strenge ingetogenheid, van republikeinsche belangeloosheid, van schitterende dapperheid bewaard.

Al is ook menig verhaal uit dezen heldentijd der Romeinen niet vrij van dichterlijke opsiering, al heeft ook de dankbare bewondering van het nageslacht meermalen de daden der helden in het kleed der verdichting gehuld, locli hebben deze verhalen veel grooter waarde dan de legenden uit vroegeren tijd en bijna overal kunnen wij reeds met zekerheid de geschiedkundige waarheid onder het gewaad der verdichting herkennen, al kunnen wij geschiedenis en legende niet volkomen van elkander scheiden.

Wij zullen dit ook niet beproeven, maar onzen lezers de schoone verhalen der ouden, die ze voor zuivere historie aanzagen, mededeelen, zonder ze door kritische operaties van hun bekoorlijk waas te berooven.

Reeds de dagen, die onmiddellijk op de Licinische wetgeving volgden, bieden ons een voorbeeld van zelfopoffering aan, hetwelk ons het fier en mannelijk karakter der patriciërs op het schoonst doet kennen.

Ten gevolge van eene aardbeving, zoo verhaalt men ons, opende zich

Sluiten