Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zulk een eisch ging alle grenzen van recht en wet te buiten, de overheid kon dit niet lijdelijk aanzien, Dionysius kreeg als onruststoker eene terechtwijzing en werd in de volksvergadering zelf lot eene geldboete veroordeeld. De vrienden van den redenaar gaven luide hunne verontwaardiging te kennen; een onder hen, Plülistus, de geschiedschrijver, stond op en betaalde voor Dionysius de geldboete, terwijl bij te gelijker tijd onder de toejuiching van het volk en ten aanboore van een ieder verklaarde, dat bij in hel vervolg elke geldboete zou belalen, waarméde dergelijke overtredingen zouden gestralt worden; hij verzocht Dionysius voort Ie gaan. Deze gaf aan die uitnoodiging gehoor 'en verklaarde, dal het volk verraden was, niet alleen door de legerhoofden, maar ook door zijne overheden, door de rijke en voorname burgers, die als oligarchen eene lyrannieke heerschappij wilden voeren; dan alleen was er voor Syracuse redding mogelijk, wanneer aan het hoofd van den staat mannen uit het volk werden gesteld en geene personen, die alleen om hun rijkdom en stand gekozen werden.

De magistraat was zóó bevreesd voor het opgeruide volk. dat bij het niet waagde, den woedenden redenaar andermaal in de rede te vallen; Plato verhaalt ons. dat de verbittering van de geheele volksvergadering door het woord van Dionysius dermate was opgewekt, dat zij oogenblikkelijk tien van de legerhoofden zonder eenig onderzoek liet steenigen. Volgens de berichten van Diodorus, die veel waarschijnlijker luiden, werden de aanvoerders slechts afgezet en in hunne plaats een aantal andere veldheeren, onder welke ook Dionysius, benoemd. Hiermede was de grondslag gelegd tot de groote macht, welke Dionysius later bezat; bij. de aanhanger van den aristocratischen Hermocrates, w'as eensklaps in een hartstochtelijk demagoog veranderd. Steunende op de opgewondenheid van het volk. had hij zijne benoeming tot veldheer weten door te drijven. Hij had bet vaste besluit genomen zich van de heerschappij over Svracuse meester te maken, dit was voortaan liet levensdoel, waarnaar hij streefde, zonder ooit van den weg. die tot dit doel leidde, af te dwalen; stoutmoedig, listig, gewetenloos, zonder eenig gevoel voor recht ol menschelijkheid was Dionysius de rechte man, om door allerlei middelen tot de waardigheid van tiran te geraken.

Door listen en kuiperijen, waarin hij volleerd was, vorderde hij stap voor stap op den weg, die hem nader tot zijn doel kon voeren. Ten einde zich de ondersteuning eener trouw aan hem verknochte partij te verzekeren, wist bij te bewerken, dat liet volk alle ballingen terugriep; allen, die met Hermocrates hadden samengespannen om dezen op eene gewelddadige wijze de heerschappij over Syracuse op te dragen, die met haat en wraakzucht tegen de democratie vervuld waren, mochten nu naar hunne vaderstad terugkeeren: zij maakten in bet vervolg den machtigsten steun van Dionysius uit.

Al was het Dionysius gelukt, door den steun, dien hij bij het volk vond, zich van de heerschappij meester te maken, toch kon bij zich op die volksgunst niet verlaten, om zich in het bezit zijner macht te handhaven, want niets is wufter dan de groote menigte; in het leger moest bij zijn steun vinden, niet in de gewapende burgerij, maar in een leger van bezoldigde buurbenden. Dezelfde troepen, die onder Dexippus Agrigentum verdedigd en verraden hadden, gingen in dienst >an Syracuse over. Dionysius wist bet opperbevel machtig te worden; te dien einde begaf bij zich naar Gela, waaide buurbenden vertoefden, bier speelde bij dezelfde rol als te Syracuse. waarschuwde bet volk voor de rijken en aristocraten, betichtte dezen in eene openbare vergadering van verraad en bracht door zijn woord zulk eene verontwaardiging teweeg, dat de rijke oligarchen, die tot dusverre te Gela het roer in banden hadden gehad, door de volksvergadering veroordeeld en omgebracht werden. Dionysius, door zijne buurbenden gesteund, nam hun vermogen in beslag, gebruikte het om den krijgslieden de achterstallige soldij te betalen en hen daardoor op zijne zijde te krijgen; na hun, ten einde allen in zijn

Sluiten