Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Niet zonder bezorgdheid zagen Philislus en zijne aanhangers, l.oe «rooien

, ,' " en ^'a.to °P het gemoed van den jeugdigen vorst uitoefenden • ine recht vreesden zij dat Oionysius door vrijzinnige maatregelen zijne mach i zon verzwakken en daardoor zijn eigen ondergang bewerken; zij wisten zeelied dat een koningschap zich Ie Syracuse alleen door geweld van wapenen staande houden kon. Ph.l.stus werd dus van dien tijd af aan de ijS" legenslander van Dion en Plato. °

Niemand bezat voor het oogenblik grooler invloed te Syracuse «laii de Alheensche wijsgeer. Dionysius had hem al zijne liefde en achting geschonken en het vaste besluit genomen om in alles overeenkomstig de leerstellingen van den wijsgeer te handelen. Eens kwam hij er rondborstig vooruit, dat hij hel plan koesterde zijn despotisme te Syracuse in een koningschap mei beperkte macht te veranderen, de door zijn vader verwoeste steden op Sicilië te lierbouwen en die met vrije Grieksche inwoners te bevolken.

nat antwoordde Plato? Hij zeide droogjes: «Doorloop eerst uw leercursus en laat voor dien tijd dat alles ongedaan."

De jonge vorst voelde zich beleedigd door den trots, die in dit antwoord «les wijsgeers doorstraalde. Hij. de alleenheerscher. werd als een schooljongen door Plato terecht gezet. Pliilistus en zijne vrienden maaklen zieli die icht verklaarbare gevoeligheid van Dionysius len nutte; daarenboven begon het den jongen man, die zich vroeger in zinnelijk genot had gebaad, moeilijk te vallen, een matig leven te leiden, zooals Plato verlangde. Philislus een aanhanger der wijsbegeerte van het zingenot, een volger van Aristinpus pree* diens leerstellingen aan en werd mei open ooren aangehoord

Het eerste gevolg hiervan was. dat de vriendschap lusschen Dion enden vorst allengs bekoelde, terwijl Pliilistus van zijn ka.il geen middel onbeproefd iet om hein zwart te maken en zijn val te bewerken, liet toeval wilde dal hij zijn wensch vervuld zag.

Carthago was Ie dier lijd mei Syracuse in oorlog, er werd echter van beide zijden niets van belang ondernomen.

Dion die bij de leiding der staatszaken zoo zelfstandig le werk «in«at lig slechts zelden den vorst raadpleegde, richtte een schrijven lolden Lar haagschen bevelhebber, waarin hij dezen uitnoodigde om. ingeval er vredesvoorslagen zouden gedaan worden, zich slechts tol hem te wendente\ens gaf hij hem de verzekering, dat hij er voor zou zorgen, dat zij in overweging werden genomen.

01 dal schrijven nog iets anders bevatte, of het misschien een bewijs van veiraderlijke versjandhouding met de Carlhagers opleverde, is niet met zekerheid bekend. Dion werd door Pliilistus en zijne vrienden met argusoogen le.spied: hel gelukte hun, den brief le onderscheppen. De tyran. wien zij hem overhandigden voelde zich er zoozeer door beleedigd. "dat hij Dion van hel hof verwijderde. ° J

Plato hield zich wel is waar nog eenigen tijd te Syracuse op en werd er vriendelijk behandeld, maar hij had zijn invloed verloren. Dionysius huldigde 111 het vervolg niet meer de beginselen der Platonische, maar der Urenaeische wijsbegeerte; desniettemin bleef hij. zelfs na het vertrek van Plato. eene geregelde briefwisseling mei zijn nog altijd hooggeachten leermeester onderhouden, die op dringende uilnoodiging van Dionysius aan Syracuse ze is een tweede bezoek bracht; maar de staatkundige invloed, dien Plato eenmaal aan liet hof bezeten had. was voor altijd verdwenen.

Daar Dionysius het bij de verwijdering van Dion beneden zich achtte den balling van zijne schatten te berooven en zich zelf daarmee le verrijken.' "''i~ , " in. "et volle^ bezit van zijn onmetelijk vermogen gebleven. Hij had zich daarmede naar Griekenland teruggetrokken.

Met koninklijke pracht reisde hij alle steden des lands rond, zijne ern.> ïge en waardige houding, maar ook zijn rijkdom verschaften hem overal

Sluiten