Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verklaarden zich dus eenparig voor Timoleon en ook Dionysius, die inzag, dat alle hoop op de heerschappij voor hem verloren was, besloot Ortygia liever aan Timoleon, dan aan de Carthagers in handen te leveren. In hel jaar ,'K3 sloot hij een verdrag met Timoleon, deze beloofde hem vrijen aftocht met zijne schatten en eene gastvrije ontvangst te Corinthe. In Griekenland zou Dionysius zijne overige dagen als ambteloos burger in vrede doorbrengen.

Eene galei nam den onttroonden tyran aan boord en bracht hem naar Corinthe. Hij was slechts in staat geweest een klein deel zijner bezittingen mee te nemen; niet als een rijk vorst, ternauwernood als een welgesteld burger kwam hij te Corinthe aan.

Een aantal anekdotes zijn verhaald, die betrekking hebben op het leven, dat Dionysius als ambteloos burger te Corinthe leidde. Aan den éénen kant verhaalt men, dat hij zich op schandelijke wijze aan zinlijke genietingen lieefl overgegeven, dat hij door de burgers van Corinthe veracht en bespot werd; volgens andere berichten daarentegen droeg hij zijn lot met wijsgeerige kalmte. Zijne liefde voor kunst en wetenschap bleef hem bij. De vroeger zoo machtige tyran poogde nu voor anderen nuttig te zijn, door eene school te openen. Meermalen ontving hij bezoeken van nieuwsgierigen, die zich dikwijls zeer onbescheiden toespelingen op zijne vroegere grootheid veroorloofden, doch die zulke scherpe en bittere antwoorden ontvingen, dat het vernuft en de tegenwoordigheid van geest van den onttroonden vorst hierin schitterend uitblonken. Toen op zekeren tijd een jonge kwast, volgens de gewoonte, vroeger aan het hof van Dionysius I in zwang, bij het binnentreden zijn mantel uitschudde, om te toonen. dat hij daaronder geen dolk verborgen had, zei Dionysius droogjes: «Schud u liever uit, wanneer gij weggaat." Hij wilde den kwast te kennen geven, dal hij wel voor dieven, maar niet voor moordenaars bevreesd was.

Dionysius bleef tot zijn dood te Corinthe wonen. Men verhaalt, dat hij gedurende zijne laatste levensjaren in behoeftige omstandigheden verkeerde en zich ten laatste weer aan zijne oude zonde, neiging tot dronkenschap, overgegeven heeft.

ACHT EN TWINTIGSTE HOOFDSTUK.

Het gezag der wet door Timoleon hersteld. Zegepraal, door Timoleon op de Carthagers behaald. Bevrijding der Grieksche steden op Sicilië; terechtstelling van de tyrannen. Laatste jaren en dood van Timoleon. Nieuwe oneenigheden binnen Syracuse. Agathocles. Bloedbad te Syracuse. Agathocles, tyran van Syracuse. Strijd met de Carthagers. Oorlog in Afrika. Trouweloosheid van Agathocles. Moord op Ophellas gepleegd. Bestorming van Utica. Het feest van Agathocles. Vlucht van Agathocles uit Afrika. Diodorus' verhaal omtrent Agathocles' wreedheid. Overwinningen, door hem op Sicilië behaald. Zijn dood. De Mamertijnen. Koning Pyrrhus te Syracuse. Hiëro, koning van Syracuse. Gezantschap der Mamertijnen te Rome. Verbond der Mamertijnen met de Romeinen.

Al had Timoleon door de overgave van Ortygia een belangrijk voordeel behaald, toch was zijn toestand nog zeer hachelijk, zoolang Hicetas en de Carthagers eensgezind bleven. Tot geluk voor Syracuse ontstond er weldra tweedracht tusschen deze bondgenooten. Mago, "de Carthaagsche veldheer, vertrouwde Hicelas niet; hij vreesde, dat deze, wanneer hij de kans daartoe schoon zag, tot Timoleons zijde zou overgaan en hij werd in dit vermoeden

Sluiten