Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

versterkt door de opmerking, dat de soldalen van Timoleon en die van Hicetas op zeer vriendschappelijken voel niet elkander verkeerden, wanneer zij «een drenst hadden te verrichten. Beide legers bestonden uit Grieksche huurtroepen en dikwijls hielden de soldaten zich bezig met in eene moerassige laagte, die zich lusschen de beide legerplaatsen uitstrekte, alen te vangen, bij° welke bezigheid zij elkaar niet als vijanden beschouwden, maar zoo vriendschappelijk met elkander omgingen, dat men weinig zou vermoeden hen eerlang als strnders tegenover elkander te zien. De soldaten van Timoleon maakten van deze omstandigheid gebruik om de huurlingen van Hicetas legen de Cartha«ers op te zetten. Mago hield zich overtuigd, dat Hicetas, zelfs al wilde deze° trouw blijven, toch eindelijk door zijne manschappen zou gedwongen worden om zich met Timoleon te verzoenen, en in dat geval zou de toestand der CarIhageis zeer gevaarlijk worden. Hij besloot dus, ondanks de dringende beden van Hicetas. naar Afrika terug te keeren. Te Carthago aangekomen werd hij wegens zijn overhaasten terugtocht ter verantwoording geroepen; ten einde de schande eener terechtstelling te ontgaan, beroofde hij zich met eigen hand van het leven; toch werd zijn lijk aan het kruis gehecht. Na den aftocht der Carthagers kon Hicetas zich niet langer 111 zijne stelling handhaven. Svracuse was bevrijd; in ongeloofelijk korten tijd had Timoleon den hem opgedragen last vervuld. Niets bleette hem thans, even als Dion gedaan had, zich van de alleenheerschappij over de door hem geredde stad meester te ma'ken. Maar Timoleon was geen Dion! De heerschappij bezat voor hem geene aantrekkelijkheid; hij was te Syracuse gekomen om aan de volkplanting van Corinthe de vrijheid te brengen, niet om deze, uit schandelijke zelfzucht, weer te vernietigen.

Zijn eerste werk 11a den aftocht der vijanden was hel verwoesten van den burg Ortygia; onder vreugdegejuich leenden de Syracusanen de behulpzame hand om de reusachtige muren en torens omver te halen. In de plaats dezer gevaarten verrees een rechthuis. Op dezelfde plek, waar vroeger Dionysius I wreed en willekeurig geregeerd had, zou voortaan volgens vaste wetten recht gesproken worden.

Syracuse, de vroeger zoo rijke, bloeiende, dichtbevolkte stad was ten gevolge van den langdurigen oorlog geheel verarmd. Hare prachtige gebouwen lagen grootendeels in puin, een groot deel der burgers was voortvluchtig of verbannen. Timoleon moest dus, nadat liij zijn bevrijdingswerk volbracht had, al zijne krachten inspannen om de stad tot den vroegeren bloei teru« te brengen. Hij deed dit met onvermoeiden ijver. Uit Corinthe deed hij kolonisten overkomen, die zich in de ontvolkte stad vestigden; alle Syracusanen en Sicilianen, die onder de regeering der tyrannen in ballingschap gezonden waren, werden teruggeroepen; uit Italië en uit de Grieksche steden stroomden zij 111 groolen getale toe, om in hunne vaderstad het genot der vrijheid te smaken. Spoedig was Syracuse opnieuw het middelpunt van een bloeiend handelsverkeer. De verlaten landerijen werden onder de nieuw aangekomenen verdeeld, de oude democratische staatsregeling werd hersteld. Timoleon droe<> zorg, dat de wetten gehandhaafd werden en dat met de vrijheid ook de orde 111 de stad terugkeerde.

Doch te midden van deze krachtige werkzaamheid van vreedzamen aard moest bij zich ook ten strijde rusten, wan' weldra pakten zich nieuwe onweerswolken aan den gezichteinder samen. Te Carthago werd een sterk leer uitgerust. Onder de veldheeren Hasdrubal en Hamilcar zouden 70,000 man naar Sicilië gezonden worden: de Carthagers meenden nog altijd, dat zij «eheel Sicilië aan hunne macht konden onderwerpen. Met hoeveel ernst zij" juist loeu hunne toebereidselen maakten, blijkt uit de omstandigheid, dat een "root aantal aanzienlijke Carthagers zich bij het leger bevond, de zoogenaamde heilige schaar, 2a00 rijke burgers, die in eene prachtige wapenrusting te velde trokken.

De Carthaagsche vloot bracht het leger naar Sicilië over, het landde aaii de westzijde des eilands bij I.ilvbaeüin.

Sluiten