Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sleden, die lot dusverre aan Carthago onderworpen waren, werd thans de geheele zuid- en westkust tot diep in het land Carthaagsch grondgebied Nieuwe steden werden gesticht. De belangrijkste was Nieuw-Carthago (Carthagena), dat de beste landingsplaats aan de zuidkust van Spanje beheerschte, en uit welks rijke, in de nabijheid gelegen zilvermijnen inen groote schatten trok. De landbouw leverde in het pas veroverde land heerlijke oogsten op; tot aan den Ebro toe werden de meeste sleden en dorpen van Carthago afhankelijk gemaakt en tot het belalen van eene schalling verplicht.

Binnen weinige jaren had het bezit van Spanje het verlies van Sicilië rijkelijk vergoed. De handel nam steeds in bloei toe. Hamilcar en Hasdrubal waren niet alleen in slaat het leger uit de opbrengsten van het veroverd grondgebied te bezoldigen, maar ook oin schatten naar Carthago over te zenden, die de burgerij met de verovering verzoenden. Daarenboven vormden zij een uitmuntend leger, dat zij door hel lichten van troepen onder de inwoners van Spanje aanhoudend met dappere krijgslieden vermeerderden. De bevolking van Carthago. die aanvankelijk weinig vertrouwen in de onderneming van Hamilcar had gesteld, werd met elk jaar meer daarmede ingenomen, en de jegens Rome gunstig gezinde oligarchische partij durfde niet den minsten vijandigen slap tegen de zegevierende veldheeren ondernemen.

Ook van de zijde van Rome geschiedde er aanvankelijk niets om aan Carthago's macht in Spanje perken te stellen. Aan den eenen kant waren de Romeinen geheel onbekend met den toestand in Spanje en konden zij dus de ver reikende gevolgen van hetgeen daar plaats vond niet terstond berekenen • aan den anderen kant echter werden zij ook door de Galliërs bezig gehouden en durfden zij zich daarom voorshands niet in een oorlog in Spanje wikkelen Doch loen de macht van Carthago zich hier aanhoudend uitbreidde, begon dé Romeinsche senaat daaromtrent toch eenige bezorgdheid te koesteren. Omstreeks het jaar 220 sloot hij met de twee Grieksche steden op de oostkust van Spanje met Saguntum (het tegenwoordige Murviedro, dicht bij Valencia) en Emporiaé (Ampurïas) een verbond, waartoe de Grieken te meer geneigd waren, naarmate zij ernstiger vreesden, ook een prooi der Carthaagsche veroveringszucht te zullen worden.

De senaat gaf aan Hasdrubal kennis van het sluiten van het verbond en voegde daarbij den eisch, dat de Carthaagsche veldheer zijne veroveringen niet over den Ebro zou uitstrekken. Hasdrubal, wien het boven alles "om de veiligheid der Spaansche bezittingen te doen was en die daarom een oorlo" met de Romeinen wilde vermijden, stemde hierin toe en hield zich trouw aan de met Rome gemaakte overeenkomst. Doch toen hij in het jaar 220 door een slaaf vermoord werd. kwam in zijne plaats een opperbevelhebber die met een gloeienden haat tegen de Romeinen bezield, niets vuriger wen«chté dan een oorlog tusschen Carthago en Rome en die al zijne krachten inspande om de voorstanders van den vrede te Carthago tot den krijg te noodzaken. Hel was Hannibal, de oudste zoon van Hamilcar, die door de bevelhebbers des legers tol veldheer gekozen was. Hannibal was, loen hij tot opperbevelhebber benoemd werd, een jong man van 2!) jaren (hij was in hel jaar 249 v. Chr. geboren), maar hij had reeds eene loopbaan achter zich. waarop hij een schal van ondervinding had opgedaan. Aan de zijde van zijn voortrefïelijken vader was hij tot soldaat opgegroeid, onder diens aanvoerin" had hij zijne eerste wapenfeiten verricht, voor zijne oogen had hij zijn vader in den slag zien vallen. Onder zijn zwager Hasdrubal was hij vervolgens bevelhebber der ruiterij geweest en in die betrekking had hij zich zoowel door zijne schitterende dapperheid als door zijn beleid in het aanvoeren zijner soldaten onderscheiden en bij hel leger bemind gemaakt.

Hannibal is een der meest belangwekkende gestalten der oude geschiedenis. De Romein Livius schetst op de volgende wijze zijn eerste optreden te midden der krijgslieden.

Sluiten