Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EEN EN DERTIGSTE HOOFDSTUK.

Hannibals toebereidselen tot den oorlog. De weg over land van Spanje naar Italië, Haunibals tocht over de Alpen. Tegenspoed door de Carthaagsche vloten ondervonden. Gevecht bij den Ticinus. Slag aan de Trebia. Hannibals krijgsplan. Zijn raarsch door de moerassen. Gajus Flaminius Nepos. Overwinning door Hannibal bij het Trasimenische meer behaald. De dictator Quintus Fabius Maximus Cunctator. Zijn stelsel vau dralen. De consuls Mercus Terentius Varro en Lucius Aemilius Paulus. Zware nederlaag der Romeinen bij Cannae.

Hannibal was door de verovering van Saguntum bijna een jaar lang in Spanje opgehouden en kon dus eerst in de lente van 218 er aan denken, den aanval tegen Rome zelf te beginnen. Hij had den winter te Cartliagena doorgebracht en daar alles voor den veldtocht van het volgende jaar voorbereid.

Als opperbevelhebber der geheele Carthaagsche krijgsmacht moest hij zorg dragen voor de verdediging van Afrika en Spanje, opdat niet gedurende zijne afwezigheid een Romeinsch leger met goed gevolg een inval in de Carthaagsche bezittingen zou kunnen doen. Hij kon beschikken over een leger van 120,000 man voetvolk en 10,000 ruiters, die deels voor Spanje, deels voor de Afrikaansche gewesten, deels voor den veldtocht tegen Rome gebezigd moesten worden. Hel was ditmaal geen eigenlijk huurleger; de manschappen bestonden bijna geheel, met een enkele uitzondering, uit Carthagers, Libyërs en Spanjaarden, die tot den krijgsdienst waren opgeroepen. Ten einde de trouw zijner soldaten op de proef te stellen gaf Hannibal den Spaanschen troepen gedurende den winter verlof; hij schonk hun hierdoor een bewijs van zijn vertrouwen en van zijne zekere hoop op overwinning, hetwelk een diepen indruk op de soldaten maakte.

Den Libyërs beloofde hij, dat zij, ingeval zij als overwinnaars uit Italië naar Afrika terugkeerden, in het bezit van het volle Carthaagsche burgerrecht zouden gesteld worden.

In het begin van het voorjaar verdeelde de veldheer zijne troepen op zulk eene wijze, dat zij, zelfs al waren zij tot opstand geneigd geweest, toch niet gevaarlijk konden worden. Naar het voorbeeld, door andere veroveraars gegeven, zond hij de Spaansche troepen naar Afrika, terwijl hij de Afrikaansche soldaten in Spanje achterliet. Ilel opperbevel in de Spaansche wingewesten droeg hij gedurende zijne afwezigheid aan zijn broeder Hasdrubal op.

Hannibal had besloten voor den aanstaanden oorlog geene otlers van de hoofdstad Carlhago te vragen. Slechts twee vloten moest hij afzenden, de eene naar de westkust van Italië, om die te verwoesten, en de andere naar Sicilië, ten einde dit eiland opnieuw aan de Punische heerschappij te onderwerpen. Beide vloten zouden den veldtocht ondersteunen, dien Hannibal in Italië stond te openen. Met de hoofdmacht wilde hij Italië binnenrukken, want hier alleen, niet op Sicilië, zooals de Carthagers vroeger gemeend hadden, kon Rome met goed gevolg bestreden worden.

Sluiten