Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Perrhaebiërs en Phthiofische Achaeërs voor vrij en aan niemand schatplichtig en aan hunne eigen wellen onderworpen."

De heraut had al die volken genoemd, welke lot dusver aan Philippus onderworpen waren geweest. Toen de vergaderde menigte de woorden des nerauts vernam, was hare vreugde grenzen loos, zij was nauwelijks in slaat dat geluk 111 zijn ganschen omvang te bevatten. De een keek den ander vol verbazing aan, alsof een bedriegelijk droombeeld hun verschenen was; niemand dunde zijne eigen ooren vertrouwen, een ieder ondervroeg hen, die hel dichtst dij hem stonden. Nog eens werd de heraut geroepen. hij herhaalde zijne vorige woorden; nu braken zulk een daverend vreugdegejuich en handgeklap los. en die bijvalsbetuigingen werden zóó dikwijls herhaald, dal men duidelijk kon bemerken, dat onder alle goederen des levens de vrijheid voor een volk hel kostelijkste is. Niemand had nu meer oogen of gedachten voor hetgeen er te zien was; de spelen werden dus zoo spoedig mogelijk ten einde gebracht. Toen zij geeindigd waren, snelden alle toeschouwers zoo gauw als hunne voeten hen vyildeu dragen naar den Romeinschen veldheer. Ieder wilde hem naderen. zijne handen grijpen, hem kransen toewerpen; het gedrang was zoo groot.dat Flamininus bijna in gevaar kwam."

De buitengewone edelmoedigheid, waarmee de Romeinen van elke uitbreiding van grondgebied afzagen, terwijl zij Griekenland vrijmaakten, is .'oor vele oudere en nieuwere geschiedschrijvers hemelhoog verheven. Zoo ze-i Mommsen in zijne Romemsche geschiedenis:

"AHeen door verachtelijke onbillijkheid of door weekelijke overgevoeligheid kan het voorbij gezien worden, dat liet den Romeinen met de bevrijdin™ van Griekenland volkomen ernst was. en dat de oorzaak, waarom het op zoo grootsche schaal aangelegde plan zulk een armzalig gebouw in het leven riep, alleen is te zoeken in den slaat van volkomen zedelijke en maatschappelijke ontbinding, waarin de Helleensche natie verkeerde. Het was een grootsch denkbeeld dal een machtig volk het land, hetwelk het gewoon was als zijn oorspronkelijk vaderland en als het heiligdom zijner hoogere, geestelijke belangen te beschouwen niet zijn machtigen arm eensklaps tot het genot der volle vrijheid voerde, elke stad van vreemde schatting en vreemde bezetting verloste en baar volkomen onafhankelijkheid ten aanzien van haar inwendig beheer verleende; alleen het jammerlijks! vooroordeel ziet hierin niets dan staalkundige berekening. Het is zoo — staatkundige berekening stelde de Romeinen tot de bevrijding van Griekenland in staal; tot werkelijkheid werd zij echter eerst door de helde tol Griekenland, die toenmaals te Rome en bovenal in Flamininus zelf zich met ongeloofelijke macht deed gelden."

Het ideale standpunt, waartoe de beroemde geschiedschrijver zich hier verheit, was aan het koel berekenende Romeinsche volk volkomen vreemd Aij hadden in de laatste jaren eene uitmuntende gelegenheid gehad om in Pa":l'' ,blJ ondervinding te leeren inzien, dat het bezetten van eene veroverde provincie vele moeilijkheden na zich sleepte en zware ollers kostte, terwijl zij daarenboven binnen korten lijd een nieuwen oorlog legen een machtigen tegenstander, tegen Anliochus, moesten voeren.

De senaat was reeds toen hiervan ten volle overtuigd, daarom was het in zijn oog volstrekt niet geraden de macht van Rome te verdeelen, en Romeinsche bezettingen, waardoor de legers der republiek verminderd zouden woiden, in Griekenland achter Ie laten. Alleen hiervoor moest gezorgd worden, uat in Hellas geen staat of statenverbond machtig genoeg werd om gevaarlijk e kunnen zijn. In dat geval zouden de Grieken door den wederkeerigen haal en door de diepgewortelde tweespalt der verschillende stalen zelf oorzaak zijn.

dat zij ten allen tijde eene lichte prooi voor de Romeinsche veroveringszucht zouden worden. >c.uvCii.ioS

i)'etl bewonderenswaardig overieg wisten de Romeinen hun doel te bereiken Opdat de Aeloliërs niet te machtig zouden worden, ontvingen zij de door

Sluiten