Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zulk eene lankmoedigheid, waarachter de Romeinen hunne scherpzinnig beraamde plannen verscholen, was in het oog van den overmoedigen Aziaat niets dan zwakheid; hij gaf thans openlijk van zijne vijandige gezindheid jegens Rome blijk.

Toen Hannibal in het jaar 19a v. Chr. uit Carthago vluchtte, vond hij aan het hof van Antiochus eene gastvrije ontvangst. Toch deden de Romeinen "een enkelen stap om dit te beletten, zij schenen zoo vast te hebben besloten tot het in stand houden van den vrede, dat, gelijk we zooeven verhaalden, Flamininus zelfs in het jaar 194 de geheele Romeinsche krijgsmacht uit Griekenland terugtrok.

Dit alles strekte slechts om Antiochus te meer te bevestigen in zijn voornemen om den strijd tegen Rome aan te binden, waartoe Hannibal, de onverzoenlijke vijand der Romeinen, hem onophoudelijk aanspoorde. Hij maakte van de gelegenheid, door hét dralen van zijn tegenstander hem verschaft, gebruik om zich bondgenooten te verwerven. Het huwelijk van zijne dochter Cleopatra met den jongen koning van Egypte werd in het jaar 193 v. Lhr. voltrokken. Antiochus hoopte hierdoor bij het uitbreken van een oorlog Egypte

tot onzijdigheid te dwingen. , , , i, ,r,„

Een bondgenoot, van wiens bijstand hij zich veel beloven mocht, was koning Eumenes van Pergamum, die zijn in het jaar 197 overleden vader on«evol<Td was. Dezen vorst bood Antiochus eene zijner dochters tot vrouw aan, ja° hij verklaarde zich zelfs bereid om hem de steden die hij veroverd had', terug te geven. Eene derde dochter huwde bij uit aan den koning van Cappadocië ten einde ook dezen voor zich te winnen. Do Aziatische Kelten, de Galatiërs, kocht hij door rijke geschenken om, de machtige stadByzanlnim werd door hem met uitgebreide voorrechten begiftigd. Opdat de steden van Klein-Azië bij het uitbreken van een oorlog voor het minst onzijdig zouden blijven, verklaarde de koning, dat hij de onafhankelijkheid der oude vrijsteden wilde erkennen, de overige steden moesten hem slechts als opperheer huldigen, doch mochten hun eigen bestuur en wetgeving behouden.

Ook in Griekenland hoopte Antiochus krachtige bondgenooten te vmden De Aetoliërs droegen den Romeinen een heimelijken wrok toe, omdat zij zich bij de regeling der Grieksche zaken teruggezet achtten. Zij wilden hierover wraak nemen en beloofden den koning van Syrië niet alleen hun eigen bijstand. maar dien van geheel Griekenland, wanneer het tol een oorlog met Rome komen mocht; hunne afgezanten verzekerden hem, dat Griekenland reikhalzend naar het oogenblik uitzag, waarin hij den Hellenen in plaats van de schijnvrijheid, door de Romeinen hun aangebracht, de ware vrijheid zou komen schenken. Op de Aetoliërs kon Antiochus dus met zekerheid rekenen, ook O]» de hulp van Philippus van Macedonië en op die van Carthago meende

hij te mogen hopen.

Hannibal bad een plan ontworpen, volgens hetwelk eene vloot van 10U schepen een leger van 10,000 man voetvolk en 1000 ruiters onder zijn opperbevel naar Carthago zou overvoeren, om daar een derden Punischen oorlog te doen ontbranden. Van Afrika's kust wilde Hannibal met leger en vloot naar Italië zeilen, om Rome ten tweeden male in zijn eigen land aan te tasten. Reeds begaven zich gezanten van Tyrus naar Carthago, om daar de patnotische partij op den opstand voor te bereiden.

In Spanje hield de nog altijd voortdurende oorlog de handen der Romeinen ^eboeid. Ook daar hoopte Hannibal een nieuwen opstand te bewerken, \an alle kanten moest de storm tegen Rome opsteken, dat was het grootsche plan, hetwelk de geniale Hannibal voor den aanstaanden oorlog ontworpen had, en dat, wanneer hel ten uitvoer was gelegd, de macht der trotsche republiek tot m hare grondvesten geschokt zou hebben. Maar bet kwam niet ten uitvoer; Antiochus was te klein van geest voor zulke groote plannen, bij was niet in staat de vlucht der denkbeelden van een Hannibal Ie volgen. De gewichtige stappen, waarop zijn raadsman aandrong, liet hij achterwege en wat iiij deed, deed hij maar na li.

De eerste aanleiding tot het uitbreken van den ojrlog gaven de over-

Sluiten