Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan zijne standvastigheid en beradenheid was dit ook eenigermate gelukt, llem dankten het de Achaeërs, dat eindelijk geschiedde hetgeen Aratus tevergeefs beproefd had te bewerken, dat namelijk de geheele Peloponnesus met den Achaeïschen Bond vereenigd was.

Jammer maar, dat Philopoemen onder zijne ontaarde tijdgenooten, die alle gevoel voor de grootheid van Griekenland verloren hadden, bijna geheel alleen stond. Hoewel Sparla, Messene en de overige staten van den Peloponnesus in het Achaeïsch verbond waren opgenomen, tot één geheel vereenigd waren ze toch niet; overal liet het volk zich door bekrompen eigenbelang beheerschen, overal ontstonden partijen, die allen dwang, haar noodzakelijk door hel eedgenootschap op de eene of' andere wijze opgelegd, als verkrachting hunner vrijheid beschouwden en zich in strijd met alle ware vaderlandsliefde niet schaamden, de hulp der Romeinen in te roepen. Vooral was dit met de Spartanen en Messeniërs het geval. Het democratische element, dat in het Achaeïsch verbond de bovenhand had, was bij de oligarchen in deze staten zoo gehaat, dal zij alle middelen aangrepen om zich weer van den Bond los te scheuren.

In het jaar 183 v. Chr. was het der oligarchische partij te Messene gelukt, onder aanvoering van Dinocrates een opstand teweeg te brengen en den afval der stad van het Achaeïsch verbond te bewerken. Philopoemen lag juist te Argos ziek, doch nauwelijks hoorde hij van het gevaar, waarmede de afval der Messeniërs den Bond bedreigde, of de zeventigjarige grijsaard stond onmiddellijk van het ziekbed op. Hij snelde naar Megalopolis, vereenigde hier een aantal llinke, krachtvolle mannen, vormde in aller ijl eene kleine krijgsmacht en drong daarmede Messenië binnen.

Zijn leger was te klein om daarmede eenig voordeel te behalen. Hij werd teruggedrongen en in een bergpas door de Messeniërs omsingeld. Toch zou het hem mogelijk zijn geweest, zich door de vlucht te redden, indien hij had kunnen besluiten, zijne makkers in den steek te laten. Doch hij deed dit niet, hij streed dapper aan hunne zijde, totdat eindelijk zijn paard stortte en hem ter aarde wierp. Bewusteloos werd hij door den vijand onder zijn paard weggetrokken.

Be Messenische soldaten behandelden den grijzen veldheer met al de achting en eerbied, waarop hij aanspraak had. Zij zonden terstond boden naar de stad met het bericht dat de oorlog geëindigd en Philopoemen gevangen was. Groot was de blijdschap, door dit bericht te Messene verwekt. Vrijen en slaven, mannen, vrouwen en kinderen, stroomden de poort uit, den stoet, die met den gevangene in aantocht was, te gemoet. Ternauwernood konden de soldaten zich een weg banen door de menigte, die verlangde, dat men haar den gevangene zou laten zien. Be senaat kwam terstond bijeen om te overleggen, wat men met Philopoemen doen moest. Eenige der senatoren, gedachtig aan de groote verdiensten, welke de gevangene zich jegens geheel Griekenland verworven had, drongen er op aan, dat men zijn ieven sparen zou. Binocrates daarentegen eischte zijn dood. Beze had den gewonden en zieken grijsaard geboeid in een onderaardsch gewelf doen nederlaten; hier liet hij in overleg met een deel der senatoren den gevangene den gifbeker brengen. Toen Philopoemen den doodelijken drank ontving, vroeg hij rustig, ot Lycortas, de onderbevelhebber der Achaeërs, met de overige ruiters aan de handen der Messeniërs ontsnapt was; op de mededeeling, dat deze zich door de vlucht gered hadden, antwoordde hij vroolijk, dat de zaken dan goed stonden; zonder aarzelen nam hij den gifbeker, onverschrokken ledigde hij dien; na weinige oogenblikken gaf hij den geest.

Be laaghartige moordenaars zouden de straf voor hunne schandelijke daad niet ontgaan. Lycortas *) verzamelde de troepen van den Achaeëischen Bond,

*) Lycortas was de vader van deu beroemden geschiedschrijver Polybius.

Sluiten