is toegevoegd aan je favorieten.

De geschiedenis der wereld, aan het volk verhaald

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geval. 30,000 Pompejanen zijn daar, naar men zeg!, gesneuveld, en onder hen Labienus en Allius Varus. Cnejus Pornpejus werd op zijne vlucht ingehaald en gedood. Caesar ontving de afgehouwen hoofden zijner tegenstanders als een eerbewijs. Sextus Pornpejus was de eenige. die wist te ontkomen. Hij vond in hel gebergte eene verborgen en veilige schuilplaats.

Kort na de overwinning bij Munda onderwierp Caesar de overige steden, die nog tegenstand durfden bieden. Reeds in Augustus van het jaar 4S kon hij naar Rome terugkeeren en daar zijne taak als regent weer opvatten, welke hij na zijn veldtocht in Afrika reeds aanvaard had.

Na zijne terugkomst uit Afrika had Caesar den burgeroorlog als geëindigd beschouwd, daar de Spaansche opstand in zijn oog van weinig beteekenis was. Thans wilde hij de vruchten zijner zegepraal inoogsten. Had hij tot heden nog het masker van een republikein gedragen, thans wierp hij het al. Aan de staatsregeling hechtte hij niet de geringste waarde. Al liet hij haar ook, wat den vorm betreft. bestaan, al bleef de staat den naam van republiek dragen, metterdaad bekommerde bij zich volstrekt niet om de rechten des volks, zijn eenig streven was, zich krachtig in de alleenheerschappij te handhaven. en onder republikeinsche vormen eene absolute monarchie te stichten. De middelen, waarvan hij zich hiertoe bediende, waren dezelfde, welke voor en na hem alle gelukzoekers, die door middel van het zwaard zich tot den troon hebben weten te verheffen, aangewend hebben. Het volk vleide hij door prachtige feesten aan te richten, door het uitdeefen van koren en van geld, liet leger door het houden van triomftochten, door belooningen, aan zijne getrouwe soldaten verleend. Ten einde de proletariërs voor zich te winnen of althans onschadelijk te maken, verschafte bij bun werk. door het oprichten van prachtige gebouwen, het verbeteren van gronden en het aanleggen van wegen. De grootste onruststokers verwijderde hij uit Rome, door eene op grootscbe schaal aangelegde kolonisatie. Den adel en de meer gegoede standen trachtte hij met den stand van zaken te verzoenen, door het aantal staatsbeambten en senatoren te vermeerderen en door met milde hand die eereposten weg te schenken aan allen, die hem óf goede diensten bewezen hadden, óf. op wier diensten hij hoopte. Met titels en waardigheden hebben de machtigen der aarde ten allen tijde veile zielen omgekocht. Ook een nieuwen adel riep Caesar in het leven, naardien bij zich het recht deed toekennen om den stand der patriciërs, die op enkele geslachten 11a uitgestorven was, door nieuwe benoemingen voltallig te maken. De beambten der republiek maakte hij tol zijne persoonlijke dienaars, die door hem aangesteld werden, terwijl bij de verkiezing door hel volk alleen in schijn liet bestaan. De rechtbanken verloren bare onafhankelijkheid, het volk het recht 0111 in het hoogste beroep uitspraak te doen. want Caesar behield zich zelf de eindbeslissing in alle rechtszaken voor. Wel bleef de senaat in naam de hoogste macht in den staat, doch Caesar maakte dit lichaam fot een blind werktuig in zijne hand, door zijne creaturen tot senatoren te benoemen, en door bet aantal der leden tot 000 uit te breiden.

Caesar alleen regeerde te Rome; de senaat was nauwelijks iets anders dan een beraadslagend lichaam, en al werden ook de wetten nog in zijn naam uitgevaardigd, toch was dit niets meer dan een doode. ijdele vorm.

Het is zoo, de volksvergaderingen bleven bestaan, doch alle rechten werden haar ontnomen. De vrijheid van spreken in baar boezem was aan banden gelegd: want wie zou het durven wagen, den machtigen alleenheerscher hel hoofd te bieden? Strenge wetsbepalingen bedreigden een ieder, die voor de republikeinsche vrijheid in de bres durfde springen, met de zwaarste straf.

De schrijvers werden verbannen; alleen zij. die slaafs voor den dwingeland kropen, vonden genade in zijne oogen. zij werden bevoorrecht en beloond. Doch wee hun, die weigerden, bet recht van het onbeschaamd geweld te erkennen, die aan hunne overtuiging getrouw bleven! Den strijd, dien latere